Kantor
Kantor – osoba kierująca wykonywaniem muzyki w kościele.
Historycznie do obowiązków kantora w Kościołach ewangelickich należało m.in. akompaniowanie zborowi, wykonywanie partii solowych, nauczanie muzyki członków kapeli oraz pisanie utworów muzycznych (np. kantat) na święta religijne. Jednym z najbardziej znanych kantorów był Jan Sebastian Bach pracujący w Lipsku.
Urząd kantora do dziś funkcjonuje w Kościołach ewangelickich i oznacza osobę odpowiedzialną za całokształt muzyki wykonywanej w parafii. W Polsce termin ten coraz częściej jest zastępowany sformułowaniem "dyrektor muzyczny", ze względu na wynikające z tradycji semantycznych, w tym wypadku mylne utożsamianie kantora tylko ze śpiewakiem, podczas gdy jest nim najczęściej organista.
W judaizmie kantor był ważną postacią uświetniającą obrzędy religijne. Powstawały nawet specjalne szkoły kantorów, a sam zawód cieszył się dużym szacunkiem.
W Kościele rzymskokatolickim współcześnie kantor kieruje śpiewem wiernych oraz intonuje pieśni podczas nabożeństw i często śpiewa psalmy. Zaciera się już nieco w liturgice pojęcie psałterzysty, gdyż coraz częściej psałterzysta nazywany jest kantorem.
