Kaolinit
| Kaolinit | |||
|
|||
 przykłady Kaolinitu |
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | zasadowy krzemian glinu (Al4[Si4O10](OH)8) |
||
| Twardość w skali Mohsa | 2–2,5 | ||
| Przełam | praktycznie niewidoczny | ||
| Łupliwość | doskonała, jednokierunkowa | ||
| Pokrój kryształu | łuseczkowy, płytkowy | ||
| Układ krystalograficzny | trójskośny lub jednoskośny | ||
| Gęstość minerału | 2,58 – 2,61 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | biały, zielony, szary, żółtawy, brunatny | ||
| Rysa | biała | ||
| Połysk | matowy, perłowy, tłusty | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Kaolinit – bardzo pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z gromady krzemianów, zaliczany do minerałów ilastych (grupa kaolinitu).
Jego nazwa pochodzi od miejscowości Gaoling w Chinach (nazwa miejscowości oznacza "Wysoki Pagórek") , gdzie znajdują się duże i od dawna znane wystąpienia tego minerału.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Właściwości [edytuj]
Tworzy małe kryształy o pokroju tabliczkowym, blaszkowym - blaszki heksagonalne; zrosty robakowate. Przeważnie występuje w skupieniach ziemistych; zbitych i skrytokrystalicznych. Jego monomineralne nagromadzenia tworzą skałę zwaną kaolinem. Jest giętki, miękki, przeświecający. Agregaty kaolinitu rozcierają się w palcach; w dotyku dają wrażenie suchych i nieco tłustych, czasami szorstkich bądź śliskich.
Kaolinit sam nie jest ogniotrwały, tracąc bowiem wodę w stosunkowo niskiej temperaturze przestaje być już kaolinitem. Jednym z produktów jego rozpadu jest mullit - minerał, który w skorupie ziemskiej znaleziono tylko raz (na wyspie Mull u wybrzeży Szkocji), natomiast w produktach ceramicznych powstający bardzo często. Mullit jest minerałem wytrzymującym temperatury do 1800 stopni C.
Kaolinit jest składnikiem kaolinu, miękkiej plastycznej skały, jednego z najważniejszych surowców ceramiki szlachetnej. Kaolin stosuje się w stanie surowym lub uszlachetnionym. Na jego przydatność wpływa biała barwa, drobnokrystaliczność, zdolność do przechodzenia w stan zawiesiny, niska twardość, obojętność chemiczna, powszechność występowania i niska cena surowca. Kaolin stanowi 40 - 65% masy do produkcji porcelany, fajansu, szamotowych materiałów ogniotrwałych oraz jako wypełniacz do papieru i gumy.
Występowanie [edytuj]
Produkt wietrzenia glinokrzemianów, zwłaszcza skaleni. Składnik kaolinów, glin ogniotrwałych i ceramicznych oraz iłów kaolinitowych.
Miejsca występowania: Chiny, USA, Niemcy, Czechy, Wielka Brytania, Włochy, Ukraina, Rosja.
Polska - Główny składnik karbońskich górno- i dolnośląskich łupków ogniotrwałych oraz glin ogniotrwałych z okolic Strzegomia. Najważniejsze złoża kaolinu związane są z granitami i gnejsami Dolnego Śląska.
Zastosowanie [edytuj]
- Podstawowy surowiec przemysłu ceramiki szlachetnej (porcelana, porcelit, fajans)
- do produkcji materiałów izolacyjnych i ogniotrwałych,
- używany do produkcji gumy, papieru, farb, kosmetyków,
- znajduje zastosowanie w medycynie.
- w przemyśle farmaceutycznym używa się go jako adsorbentu i masy wypełniającej, ma jednocześnie właściwości wiązania kwasów, buforowania odczynu i stabilizowania emulsji.
