Kapa (religia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Renesansowa kapa brokatowa projektu Domenico Ghirlandaio, Siedmiogród ostatnia ćwierć XV wieku
XVII - wieczna kapa „rzymska” z różowej materii rypsowej (wykonana we Francji). Kaptur - lamowany galonami ze srebrogłowiu opatrzonego frędzlami - ozdobiony jest barokowymi motywami wykonanymi z nici srebrnych. Suknię kapy zdobią srebrne „płatki śniegu”. Parament z kościoła pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Racławicach
XV - wieczna „gotycka” kapa. Parament z katedry św. Bawona w Gandawie

Kapa (pluwiał)szata liturgiczna zwana nieszpornikiem[1] , używana przez kapłana (w Polsce także diakona), w czasie sprawowania uroczystej liturgii poza mszą świętą, jak chrzest, błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem, czy wspólnotowa Liturgia Godzin. Nie ma jednoznacznej symboliki[1]. Jest to rodzaj długiej peleryny sięgającej stóp, zapinanej pod szyją. Zakłada się ją na komżę lub albę oraz stułę. Jej kolor jest uzależniony od sprawowanej czynności lub koloru oficjum. W liturgii Kościoła Katolickiego stosowana od VII w., od XI w. powszechnie[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 DMAK- Duszpasterstwo Ministrantów Archidiecezji Katowickiej (pol.). W: DMAK: Szaty Liturgiczne i pontyfikalia [on-line]. archidiecezja.katowice.pl. [dostęp 2014-10-07].