Kapacytancja

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kapacytancja - reaktancja pojemnościowa (opór bierny pojemnościowy).

Kondensator o pojemności równej {\ C ,} dla prądu elektrycznego o przebiegu sinusoidalnym i częstotliwości równej {\ f,} ma kapacytancję (oznaczaną najczęściej symbolem {\ X_C}) wyrażającą się wzorem:

X_C={-1 \over {2 \pi fC}} = {-1 \over {\omega C}}

(symbolem {\ \omega } - małą literą grecką omega - oznaczana jest tzw. pulsacja prądu elektrycznego).

Ujemny znak kapacytancji[a] sprawia, że reaktancja połączenia szeregowego elementów pojemnościowych i indukcyjnych jest sumą reaktancji połączonych elementów. W przypadku szeregowego połączenia jednej cewki z jednym kondensatorem:

X = X_L + X_C \,

gdzie \ X_L oznacza induktancję cewki, czyli jej opór pozorny indukcyjny.

Uwagi

  1. W niektórych podręcznikach stosuje się inną konwencję, w której zarówno induktancja, jak i kapacytancja mają dodatnie znaki, zaś reaktancja ich połączenia szeregowego jest różnicą tych wartości.