Kaplica Betlejemska w Pradze
| Kaplica Betlejemska w Pradze | |||||||||||||
| gotyk | |||||||||||||
Kaplica Betlejemska |
|||||||||||||
| Państwo | |||||||||||||
| Miasto wydzielone | |||||||||||||
| Miejscowość | Praga | ||||||||||||
| Wyznanie | protestanckie | ||||||||||||
| Kościół | Bracia czescy | ||||||||||||
|
|||||||||||||
Kaplica Betlejemska w Pradze (czes. Betlémská kaple v Praze) to budynek szczególnie ważny w historii Czech. Tu wygłaszali słynne kazania: Jan Hus i Thomas Münzer. Od swojego powstania stała się ośrodkiem czeskiego odrodzenia narodowego.
Kaplica powstała w 1391 na polecenie Jana z Mühlheimu, w tym celu, aby kazania mogły być tu wygłaszane wyłącznie po czesku (a nie po łacinie i niemiecku, jak w pozostałych kościołach). Zbudowano ją w czystym stylu gotyckim. We wnętrzu dominowała ambona a nie ołtarz, co podkreślało funkcję świątyni. W kaplicy mogło się zmieścić 3.000 osób.
Od 1402 wygłaszał tu kazania Jan Hus, przyciągając tłumy słuchaczy. Po jego męczeńskiej śmierci w 1415, przemawiali z ambony kolejni kaznodzieje husyccy. W 1521 w kaplicy wygłosił kazania słynny niemiecki działacz reformacji Thomas Münzer.
W latach 1536-39 wnętrze kaplicy podzielono rzędami kolumn na 6 naw i nakryto sklepieniem siatkowo-żebrowym.
Po tragicznej dla Czechów bitwie na Białej Górze (1620) kaplicę odkupili jezuici, którzy starali się zatrzeć jej pierwotną funkcję. W 1786 na polecenie władz austriackich zrujnowaną kaplicę zburzono, z wyjątkiem 3 murów zewnętrznych, a w XIX wieku wbudowano w te mury czynszową kamienicę.
W latach 1948-53 z inicjatywy Z. Nejedleho kamienicę wyburzono, a z ocalonych resztek i na podstawie starych rysunków i planów odbudowano kaplicę według projektu architekta J. Fragnera. W 1962 zaliczono ją do pamiątek czeskiej kultury narodowej. Aktualnie właścicielem jest miejscowy uniwersytet techniczny.