Kaplica bł. Bronisławy w Krakowie
| Kaplica bł. Bronisławy | |||||||||
| kaplica | |||||||||
 A-308 z 2 stycznia 1968[1] |
|||||||||
 |
|||||||||
| Państwo |  Polska |
||||||||
| Miejscowość | Kraków al. Waszyngtona 1 |
||||||||
| Wyznanie | katolickie | ||||||||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||||||||
| Parafia | Najświętszego Salwatora | ||||||||
| Wezwanie | bł. Bronisławy | ||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
|
Położenie na mapie Krakowa
  Kaplica bł. Bronisławy
|
|||||||||
|
Położenie na mapie Polski
 Kaplica bł. Bronisławy
|
|||||||||
 50°03′17.44″N 19°53′33.76″E / 50.054844444444, 19.892711111111Na mapach: 50°03′17.44″N 19°53′33.76″E / 50.054844444444, 19.892711111111 |
|||||||||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||||||||
,_1_Waszyngtona_Av,_Krakow,_Poland.jpg)
Kaplica bł. Bronisławy – zabytkowa, neogotycka kaplica rzymskokatolicka znajdująca się u stóp kopca Kościuszki w Krakowie.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Według tradycji na wzgórzu Sikornik bł. Bronisława miała swoją pustelnię i tutaj miała odejść do wieczności. Zakonnice z zakonu Norbertanek wytrwale podtrzymywały kult bł. Bronisławy i podanie o jej samotni.
Za rządów ksieni Zofii Urbańskiej w 1702 postanowiono wznieść w miejscu pustelni kaplicę. W latach 1758-1759 ksieni Petronela Poniatowska przeprowadziła remont i przebudowę barokowej kaplicy. Zamówiła u malarza Andrzeja Radwańskiego cykl obrazów prezentujących życie bł. Bronisławy. Obok kaplicy wybudowano niewielki domek dla pustelników, których XVIII-wieczne kroniki i dokumenty klasztoru Norbertanek notują kilku.
Przy budowie austriackich fortyfikacji wojskowych okalających Kopiec Kościuszki w 1854 r. kaplicę zburzono. Obrazy przedstawiające bł. Bronisławę siostry Norbertanki zabrały za klasztorną bramę.
W 1856 r. na koszt władz austriackich rozpoczęto wznoszenie nowej kaplicy. Zaprojektował ją w stylu neogotyckim Feliks Księżarski. W ołtarzu umieszczono wizerunek bł. Bronisławy malowany w 1860 r. Poświęcenia nowej kaplicy dokonano 13 września 1861. Kaplica znalazła się w obrębie fortyfikacji austriackich przylegając od zachodniej strony bezpośrednio do kopca Kościuszki. Dzisiaj stanowi bramę przez którą prowadzi wejście na szczyt kopca.
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Michał Rożek Salwator – zabytki i tradycje Zwierzyńca, Kraków 1988.
- Rożek M., Gondkowa B., "Leksykon kościołów Krakowa", Verso Kraków, s. 41-42, 2003
