Kaplica bł. Bronisławy w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kaplica bł. Bronisławy
kaplica
Distinctive emblem for cultural property.svg A-308 z 2 stycznia 1968[1]
Kaplica bł. Bronisławy
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
al. Waszyngtona 1
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Najświętszego Salwatora
Wezwanie bł. Bronisławy
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Kaplica bł. Bronisławy
Kaplica bł. Bronisławy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Kaplica bł. Bronisławy
Kaplica bł. Bronisławy
Ziemia 50°03′17,44″N 19°53′33,76″E/50,054844 19,892711Na mapach: 50°03′17,44″N 19°53′33,76″E/50,054844 19,892711
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wnętrze kaplicy

Kaplica bł. Bronisławy – zabytkowa, neogotycka kaplica rzymskokatolicka znajdująca się u stóp kopca Kościuszki w Krakowie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według tradycji na wzgórzu Sikornik bł. Bronisława miała swoją pustelnię i tutaj miała odejść do wieczności. Zakonnice z zakonu Norbertanek wytrwale podtrzymywały kult bł. Bronisławy i podanie o jej samotni.

Za rządów ksieni Zofii Urbańskiej w 1702 postanowiono wznieść w miejscu pustelni kaplicę. W latach 1758-1759 ksieni Petronela Poniatowska przeprowadziła remont i przebudowę barokowej kaplicy. Zamówiła u malarza Andrzeja Radwańskiego cykl obrazów prezentujących życie bł. Bronisławy. Obok kaplicy wybudowano niewielki domek dla pustelników, których XVIII-wieczne kroniki i dokumenty klasztoru Norbertanek notują kilku.

Przy budowie austriackich fortyfikacji wojskowych okalających Kopiec Kościuszki w 1854 r. kaplicę zburzono. Obrazy przedstawiające bł. Bronisławę siostry Norbertanki zabrały za klasztorną bramę.

W 1856 r. na koszt władz austriackich rozpoczęto wznoszenie nowej kaplicy. Zaprojektował ją w stylu neogotyckim Feliks Księżarski. W ołtarzu umieszczono wizerunek bł. Bronisławy malowany w 1860 r. Poświęcenia nowej kaplicy dokonano 13 września 1861. Kaplica znalazła się w obrębie fortyfikacji austriackich przylegając od zachodniej strony bezpośrednio do kopca Kościuszki. Dzisiaj stanowi bramę przez którą prowadzi wejście na szczyt kopca.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michał Rożek Salwator – zabytki i tradycje Zwierzyńca, Kraków 1988.
  • Rożek M., Gondkowa B., "Leksykon kościołów Krakowa", Verso Kraków, s. 41-42, 2003

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]