Kara śmierci w Arkansas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Kara śmierci figuruje w prawie amerykańskiego stanu Arkansas.

Fakty[edytuj | edytuj kod]

  • W latach 1820–1964 stan wykonał 477 egzekucji
  • Dwie z nich miały miejsce przed przyjęciem do Unii
  • Pierwszą osobą, którą stracono w Arkansas był niejaki Thomas Dickinson, powieszony w roku 1820
  • Lavinia Bernett była jedyną straconą kobietą w Arkansas. Została powieszona za morderstwo dnia 8 listopada 1845
  • Powieszenie było jedyną metodą egzekucji do roku 1913, kiedy to Lee Simms Was został stracony na krześle elektrycznym (5 września)
  • Dawniej przestępstami gardłowymi było nie tylko morderstwo, ale i gwałt czy zdrada
  • W latach 1820–1964 306 osób zostało powieszonych, 161 straconych na krześle i 4 rozstrzelanych
  • Tuż przed odejściem z urzędu, w styczniu roku 1971 gubernator Winthrop Rockefeller ułaskawił wszystkich skazanych na śmierć

Po przywróceniu[edytuj | edytuj kod]

  • 4 lipca 1983 wprowadzono zastrzyk trucizny jako alternatywę dla krzesła elektrycznego.
  • Przestępstwami zagrożonymi karą śmierci są obecnie: morderstwo i zdrada.
  • Pierwszy wyrok po przywróceniu wykonano 18 czerwca 1990 roku (gubernatorem stanu był wówczas Bill Clinton). Straconym był niejaki John Swindler, który wybrał śmierć na krześle. Wkrótce, 25 czerwca, stracono Ronalda Gene'a Simmonsa, który z kolei wybrał zastrzyk.
  • Głośna stała się egzekucja Rickiego Raya Rectora 24 stycznia 1992. Rector miał uszkodzony mózg i nie był świadom swej sytuacji, ale gubernator Clinton nie ułaskawił go. Wielu uważało, że bał się, by taka decyzja nie zaszkodziła mu w kampanii prezydenckiej.
  • Christina Marie Riggs, jako pierwsza od wielu lat kobieta, została stracona 2 maja 2000.
  • Prawo łaski, niezależne od opinii Rady ds. Ułaskawień, ma gubernator.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]