Karabin AEK-971

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
AEK-971
AEK-971 Jay313.png
Dane podstawowe
Państwo  Rosja
Rodzaj karabin szturmowy
Dane techniczne
Kaliber 5,45 lub 7,62 mm
Nabój 5,45 x 39 mm lub 7,62 x 39 mm
Magazynek łukowy, 30 nab.
Wymiary
Długość 965 mm
Masa
broni 3,3 kg (bez magazynka)
Inne
Szybkostrzelność teoretyczna 800-900 strz/min
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

AEK-971 – rosyjski karabin szturmowy skonstruowany przez Siergieja Kokszarowa. Odrzucony przez rosyjską armię, ale używany przez formacje podporządkowane MWD.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat osiemdziesiątych ogłoszono w ZSRR konkurs o kryptonimie Projekt Abakan na nowy karabin szturmowy. Nowy karabin miał nadal strzelać nabojem 5,45 × 39 mm, ale rozrzut pocisków przy strzelaniu seriami miał być 5-10 razy mniejszy niż w przypadku AK-74. Dodatkowo wymagano aby z nowym karabinem można było stosować akcesoria (bagnet, magazynki, granatnik podlufowy itp.) opracowane dla karabinu AK-74.

W konkursie wzięła udział większość biur konstrukcyjnych zajmujących się bronią strzelecką. W celu zmniejszenia rozrzutu próbowano:

  • opóźnić zjawisko odrzutu broni do momentu opuszczenia lufy przez pociski.
  • zrównoważyć ruch zamka i suwadła ruchem poruszającej się w przeciwnym kierunku przeciwmasy.

W 1987 odbyły się dwie tury prób prototypów, w wyniku których do uzbrojenia wszedł karabin AN-94. Jedną z odrzuconych konstrukcji był skonstruowany przez Kokszarowa karabin AEK-971 w którym zmniejszenie rozrzutu uzyskano poprzez zastosowanie przeciwmasy poruszającej się w przeciwnym kierunku niż zamek. Pomimo porażki prace nad AEK-971 kontynuowano. Opracowano także wersję tej broni kalibru 7,62 mm zasilaną z magazynków AK.

W 2006 roku partia karabinów AEK-971 została zamówiona przez rosyjskie MWD.

Karabin AEK-971 wyposażony szynę "na jaskółczy ogon"

Opis[edytuj | edytuj kod]

AEK-971 jest bronią samoczynno-samopowtarzalną. Automatyka broni działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych z długim skokiem tłoka gazowego. Zamek ryglowany przez obrót. Jednocześnie z zamkiem porusza się przeciwmasa która zmniejsza drgania broni wynikające z uderzeń zamka o lufę i tył komory zamkowej. Rękojeść przeładowania po prawej stronie broni, związana z suwadłem. Mechanizm spustowy z przełącznikiem rodzaju ognia. Skrzydełko bezpiecznika/przełącznika rodzaju ognia po lewej stronie komory zamkowej, nad chwytem pistoletowym. Kolba składana na bok broni. Przyrządy celownicze mechaniczne, składają się z muszki i celownika krzywiznowego, broń może być wyposażona jest w boczny montaż celownika optycznego.