Karabin AR-10

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
AR-10
AR-10 in the National Firearms Museum.jpg
Karabin AR-10
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Fairchild ArmaLite, Artillerie-Inrichtingen
Rodzaj karabin automatyczny
Historia
Prototypy 1955
Produkcja seryjna lata 60. XX wieku
Wyprodukowano ok. 10 000
Dane techniczne
Kaliber 7,62 mm
Nabój 7,62 x 51 mm NATO
Magazynek 20 nab.
Wymiary
Długość 1050 mm
Długość lufy 521 mm
Masa
broni 4,05 kg (rozładowany)
4,65 kg (załadowany)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 820 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 700 strz./min
Szybkostrzelność praktyczna 100-110 strz./min (tryb aut.)
50 strz./min (tryb półaut.)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

AR-10amerykański karabin automatyczny, zaprojektowany w latach 50. XX wieku przez Eugene Stonera, pracującego dla Armalite, należącego wówczas do przedsiębiorstwa Fairchild Aircraft Corporation. Karabin opracowany został z myślą o zastąpieniu przestarzałych karabinów samopowtarzalnych M1 Garand. Na AR-10 oparte zostały późniejsze konstrukcje AR-15 i M16. Dostosowany do naboju karabinowego 7,62 x 51 mm NATO.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy prototyp broni wyprodukowano w 1955 roku, zbyt późno, by wziął udział w testach, mających wyłonić nowy karabin dla Sił Zbrojnych Stanów Zjednoczonych. Na uzbrojenie przyjęty został bardziej konwencjonalny karabin M14, którego produkcja rozpoczęła się w 1957 roku. W tym samym roku, ArmaLite sprzedała licencję na produkcję AR-10 holenderskiemu przedsiębiorstwu Artillerie-Inrichtingen z Hembrug.

Karabiny AR-10 zostały zakupione przez siły zbrojne Birmy, Gwatemali, Kuby, Portugalii, Sudanu i Włoch. Łącznie wyprodukowano około 10 000 egzemplarzy broni.

W latach 90. ArmaLite rozpoczęła produkcję karabinu AR-10B, przeznaczonego na rynek cywilny i będącego zmodyfikowaną kopią oryginalnego AR-10.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Karabin działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych przez boczny otwór w lufie i cienką długą rurkę. Posiada mechanizm spustowo-uderzeniowy kurkowy z przełącznikiem rodzaju ognia połączonym z bezpiecznikiem. Zasilany amunicją z magazynka pudełkowego o pojemności 20 nabojów. Podstawę celownika przeziernikowego przerzutowego o nastawach 0-300 i 300-500 m. zainstalowano w uchwycie transportowym. Karabin AR-10 produkcji holenderskiej wyposażono w tłumik służący również jako nasadka do miotania granatów karabinowych. Dźwignię napinającą zamek w kształcie języka spustowego umieszczono w górnej części komory zamkowej. Stała kolba, chwyt typu pistoletowego i osłona lufy są wykonane z tworzywa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]