Karabin Ruger Mini-14

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ruger Mini-14
Dane podstawowe
Producent Sturm, Ruger & Co., Prescot, AZ[1]
Dane techniczne
Nabój 5,56 x 45 mm /223 Remington[2]
Wymiary
Długość 946 mm[2]
Długość lufy 460 mm
Długość linii celowniczej 561 mm[2]
Masa
broni 2,9 kg (niezaładowana) [2]


3,1 kg (załadowanej) [2]

Inne
Prędkość pocz. pocisku 1005 m/sek. [2]
Szybkostrzelność praktyczna 40 strz./min. [2]
Zasięg max. 2740 m[2]
Zasięg skuteczny 300 m[2]

Ruger Mini-14 – amerykański karabinek kalibru 5,56 mm.

Karabinek produkowany przez amerykańską firmę Ruger, przystosowany do naboju pośredniego 5,56 x 45 mm. Używany początkowo przez wojsko i policję, a wprowadzony został do cywilnej sieci handlowej od 1973 roku[2]. Do karabinka większość mechanizmów została zapożyczona z karabinu M1 i M14.

Jest bronią samopowtarzalną i działającą na zasadzie odprowadzania gazów prochowych (przez boczny otwór w lufie) [2]. Posiada drewnianą kolbę, a zasilany jest z pudełkowych magazynków o pojemności 5, 20 i 30 nabojów [2]. W związku z zastosowaniem bardzo wytrzymałych stopów lekkich uzyskano lekką konstrukcję broni. Nową wersję karabinka ze stali nierdzewnej wprowadzono w 1978 roku[2]. W 1981 roku zastosowano do broni podświetlane przyrządy celownicze, górną osłonę lufy oraz tłumik płomienia [2].

Przypisy

  1. Walter Shultz: 1000 ręcznej broni strzeleckiej. s. 284.
  2. 2,00 2,01 2,02 2,03 2,04 2,05 2,06 2,07 2,08 2,09 2,10 2,11 2,12 2,13 Ciepliński Andrzej; Woźniak Ryszard: Encyklopedia współczesnej broni palnej. s. 142.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa 1994: Wydawnictwo „WIS”, s. 142. ISBN 83-86028-01-7.
  • Walter Shultz: 1000 ręcznej broni palnej. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2011, s. 284. ISBN 978-83-7708-745-9.