Karabin SR 88

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SR 88
Dane podstawowe
Państwo  Singapur
Producent Chartered Industries of Singapure
Rodzaj karabin szturmowy
Historia
Prototypy druga połowa lat 80. XX wieku
Produkcja seryjna druga połowa lat 80. – lata 90. XX wieku
Dane techniczne
Kaliber 5,56 mm
Nabój 5,56 x 45 mm
Magazynek 30 nab.
Wymiary
Długość 970/746 mm (karabin)
780/556 mm (karabinek)
Długość lufy 459 mm (karabin)
Masa
broni 3,66 kg (karabin bez amunicji)
Inne
Prędkość pocz. pocisku 970 m/s (karabin)
Szybkostrzelność teoretyczna 650-850 strz/min

Singapore Rifle 88 (SR 88) – singapurski karabin szturmowy produkowany przez firmę Chartered Industries of Singapure w latach 90. XX wieku.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Firma Chartered Industries of Singapure produkowała w pierwszej połowie lat 80. doskonały karabin SAR-80. Jednak słaba sprzedaż tej broni spowodowała, że w drugiej połowie lat 80. postanowiono wprowadzić do produkcji nową konstrukcję. Zachowując większość mechanizmów karabinu SAR-80, wprowadzono wiele usprawnień mających polepszyć własności eksploatacyjne i ergonomię broni. Najbardziej widoczny był nowy kształt kolby i łoża, dzięki któremu poprawiła się ergonomia broni. Ułatwić obsługę miało też przeniesienie przycisku zwalniania magazynka z lewej na prawą stronę broni. Dodatkowo karabin SR 88 wyposażono w regulator gazowy i zaczep zatrzymujący zamek i suwadło w tylnym położeniu po opróżnieniu magazynka. Broń była produkowana w wersjach z kolbą składaną lub stałą, opracowano także karabinek z kolbą składaną (poszczególne odmiany nie miały odrębnych oznaczeń). SR 88 nie jest już produkowany.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Karabin SR 88 jest indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną. Zasada działania oparta o wykorzystanie energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy. Tłok gazowy o krótkim ruchu przekazuje energię przez popychacz na suwadło. Ryglowanie przez obrót zamka w lewo (siedem rygli). Mechanizm spustowy kurkowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym i seriami. Dźwignia przełącznika rodzaju ognia po lewej stronie broni. Zasilanie z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 30 naboi (magazynki zaminne z magazynkami M16). Otwarte przyrządy celownicze składają się z muszki i celownika przeziernikowego. Broń jest wyposażona w nocne trytowe przyrządy celownicze. Kolba z tworzywa sztucznego, stała lub szkieletowa, składana na lewy bok komory zamkowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ireneusz Chloupek. Tanie, proste, niezawodne. „Komandos”. 1997. nr 7/8(61). s. str. 63-65. ISSN 0867-8669.