Karabin Sharpsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karabin Sharpsa
Berdan Sharps rifle.jpg
Sharps wzór 1859
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Projektant Christian Sharps
Producent Butterfield & Nippes (1848)
Maynard Gun Co. (1849)
Robbins & Lawrence Company (1850-1851)
R&L Co. (1851)
Sharps Rifle Manufacturing Company (1851-1881)
Rodzaj Karabin z zamkiem blokowym
Historia
Prototypy 1848
Produkcja seryjna 1850–1881
Wyprodukowano 100 000+
Dane techniczne
Kaliber .52, .50-70, później .45-70
Wymiary
Długość 1194 mm
Masa
broni 3,63 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 366 m/s
Zasięg max. 900 m
Zasięg skuteczny 460 m

Karabiny Sharpsa – seria jednostrzałowych karabinów ładowanych odtylcowo. Wzór 1859 należał do tzw. karabinów wyborowych swoich czasów i był szeroko używany na Dzikim Zachodzie. Ich projektantem był Christian Sharps.

Budowa i Historia[edytuj | edytuj kod]

Karabiny Sharpsa posiadały nowatorski, opatentowany zamek poprzeczno-suwliwy, który był otwierany za pomocą dźwigni pełniącej także rolę kabłąka spustu. Po umieszczeniu naboju, ponowne przesunięcie kabłąka powodowało powrót zamka do ustawienia pierwotnego i odcięcie tyłu papierowego naboju, przez wbudowaną gilotynkę, dając dostęp do prochu. Odpalenie następowało za pomocą kapiszona. Dzięki temu, wyposażony w Sharpsa żołnierz mógł oddać do pięciu strzałów na minutę.

Od 1866 roku zamek i komora zostały zmodernizowane, aby mogły pomieścić nabój .50-70 Government z centralną spłonką.

W karabiny gwintowane wz. 1859 wyposażone zostały dwa pułki sharpshooters (tj. „strzelców wyborowych”) pułkownika Hirama Berdana.

Zamek wzór 1852
Wzór 1863 oryginalnie przystosowany do naboju .50-70

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]