Karabin Spencera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karabin powtarzalny Spencera
Spencer Reapeating Rifle
Spencer-rifle.JPG
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Projektant Christopher Miner Spencer
Rodzaj karabin
Historia
Prototypy 1860
Produkcja seryjna 1863-1869
Wyprodukowano ok. 200 000
Dane techniczne
Kaliber 14,2 mm
Nabój .58 Spencer
Wymiary
Długość 1092 mm
Długość lufy 660 mm
Masa
broni 4,1 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 366 m/sek

Karabin powtarzalny Spencera (ang. Spencer repeating rifle) – amerykański karabin powtarzalny kalibru 14,2 mm, przeładowywany przy pomocy dźwigni (lever-action) z siedmionabojowym magazynkiem rurowym, z okresu wojny secesyjnej. Produkowany był także w krótszej i lżejszej odmianie "karabinka" (Spencer carbine). Został zaprojektowany w marcu 1860 roku przez Christophera Spencera. Używany był przez Armię Unii, szczególnie przez oddziały kawaleryjskie. Pomimo znacznie lepszych osiągów od używanych wówczas karabinów ładowanych odprzodowo, nie wyparł ich całkowicie aż do końca wojny[1].

Początkowo konserwatywny Department of War zwlekał z wprowadzeniem do służby nowego karabinu, ale wynalazcy udało się zorganizować audiencję u prezydenta Abrahama Lincolna, któremu nowa broń tak się spodobała, że rozkazał wprowadzenie jej do produkcji.

Karabin najpierw wszedł na wyposażenie oddziałów Marynarki Wojennej, a następnie wojsk lądowych. Broń była niezawodna w warunkach bojowych i miała znacznie większą szybkostrzelność wynoszącą ponad dwadzieścia strzałów na minutę, w porównaniu z dwoma lub trzema strzałami na minutę używanych wówczas karabinów. Po raz pierwszy zostały użyte bojowo w czasie bitwy pod Hoover's Gap[2].

Przypisy

  1. D. Miller, s.192.
  2. D. Miller, s.202.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Miller (red.): The Illustrated Book of Guns. London: Salamander Books, 2002. ISBN 1-84065-172-5.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]