Karabin Valmet M82

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Valmet M82
Dane podstawowe
Państwo  Finlandia
Producent Valmet
Rodzaj karabin szturmowy
Historia
Prototypy 1978
Produkcja seryjna 19831986
Dane techniczne
Kaliber 5,56 lub 7,62 mm
Nabój 5,56 x 45 mm lub 7,62 x 39 mm
Magazynek 30 nab.
Wymiary
Długość 710 mm
Długość lufy 415 mm
Masa
broni 3,73 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 980 m/s (5,56 mm),
710 m/s (7,62 mm)
Szybkostrzelność teoretyczna 600 strz/min (5,56 mm), 650 strz/min (7,62 mm)
Zasięg skuteczny 600 m

Valmet M82fiński karabin szturmowy w układzie bullpup.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

W 1976 roku zakłady Valmet rozpoczęły produkcję karabinu M76. Była to modernizacja fińskiej wersji karabinu AK. W tym samym czasie pojawiły się pierwsze seryjne karabiny w układzie bullpup: austriacki Steyr AUG i francuski FAMAS.

Fińska firma także postanowiła umieścić w swojej ofercie karabin w tym układzie. W odróżnieniu od konkurencji Finowie postanowili zamiast konstruować karabin od podstaw odpowiednio przebudować klasycznie zbudowanego Valmeta M76.

Prototyp oznaczony M 255 470 miał 90% części wymiennych z karabinem M76. Podstawowymi zmianami było przeniesienie mechanizmu spustowego przed magazynek (połączenie z mechanizmem uderzeniowym zapewniał długi pręt) i osadzenie komory zamkowej w kolbie połączonej z łożem i chwytem pistoletowym (ten element karabinu by w prototypie drewniany). W bocznej ściance kolby wycięto łukową szczelinę w której porusza się przełącznik rodzaju ognia. Przyrządy celownicze przesunięto w lewo. Ponieważ nie zdecydowano się na przebudowę mechanizmów wewnętrznych karabin może być używany wyłącznie przez strzelców praworęcznych.

Na początku lat 80. wyprodukowano krótkie serie karabinów kalibru 7,62 x 39 mm i 5,56 x 45 mm. Wersja seryjna od prototypu odróżniała się nową kolbą-łożem wykonanym z tworzywa sztucznego i skróconym tłumikiem płomieni (prototyp miał urządzenie wylotowe identyczne jak M76). Karabin był początkowo oznaczany jako M76 Short lub M76 Bullpup by ostatecznie otrzymać nazwę M82. Pomimo że próby wykazały dobrą celność i wyważenie karabinu M82 nie został on zamówiony przez żadną armię.

W 1983 roku firma Valmet rozpoczęła sprzedaż na rynku amerykańskim wersji samopowtarzalnej karabinu M82. Karabin sprzedawał się jednak słabo i dlatego po wyprodukowaniu i sprzedaniu ok. 2000 egzemplarzy produkcję zakończono w 1986 roku.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Karabin Valmet M82 jest indywidualną bronią samoczynno-samopowtarzalną zbudowaną w układzie bullpup. Zasada działania oparta o wykorzystanie energii gazów prochowych odprowadzanych przez boczny otwór lufy. Ryglowanie przez obrót zamka w lewo (dwa rygle). Mechanizm spustowy umożliwia strzelanie ogniem pojedynczym i seriami. Przełącznik rodzaju ognia połączony z bezpiecznikiem ma postać występu poruszającego się w wycięciu na prawym boku kolby. Zasilanie z dwurzędowych magazynków łukowych o pojemności 30 naboi. Otwarte, mechaniczne przyrządy celownicze (przesunięte na lewą stronę komory zamkowej). Lufa zakończona tłumikiem płomieni z dwoma otworami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Kochański: Broń strzelecka lat osiemdziesiątych. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1985, s. 196-198. ISBN 83-11-07784-3.
  • Ireneusz Chloupek. Pierwsza próba. „Komandos”. 1998. nr 10(74). s. str. 68-69. ISSN 0867-8669. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]