Karabin Zastava M70

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zastava M70
Zastava M-70 .jpg
Zastava M70A
Dane podstawowe
Państwo  Jugosławia
Producent Zavodi Crvena Zastava, Kragujevač
Rodzaj karabin szturmowy
Dane techniczne
Kaliber 7,62 mm
Nabój 7,62 x 39 mm
Magazynek łukowy, 30 nab.
Wymiary
Długość 958 mm (M70 bez nasadki do miotania granatów nasadkowych)
690 mm (M70A z kolbą złożoną bez nasadko do miotania granatów)
Długość lufy 415 mm

Zastava M70 – jugosłowiańska wersja karabinu szturmowego AK-47.

W połowie lat 60. XX wieku w zakładach Zavodi Crvena Zastava rozpoczęto produkcję zmodyfikowanych wersji karabinu AK. Poza karabinem Zastava M64 który wyposażono w zatrzask zamka i dłuższą lufę rozpoczęto także produkcję mniej zmodyfikowanych wersji AK. Karabin Zastava M64A był wersją AK-47 wyposażoną w nasadkę do miotania granatów nasadkowych i zawór odcinający dopływ gazów prochowych do komory gazowej po podniesieniu celownika do strzelania granatami nasadkowymi. Początkowo karabin posiadał kolbę, łoże i chwyt drewniany, później tenże chwyt zastąpiono polimerowym. Pomiędzy łożem, a nakładką na rurę gazową znajdują się trzy, a nie jak w AK produkowanych w innych krajach , dwa otwory. Poza wyposażoną w stałą kolbę wersją Zastava M64A produkowano wersję Zastava M64B z kolbą składaną pod spód broni.

W 1971 roku rozpoczęto produkcję zmodyfikowanych wersji karabinów Zastava M64A i M64B różniących się drugorzędnymi zmianami. Otrzymały one oznaczenia Zastava M70 (wersja z kolba stałą) i Zastava M70A (wersja z kolbą składaną). Produkcję obu wzorów zakończono w 1974 roku po rozpoczęciu produkcji karabinu Zastava M70B wzorowanego na AKM

Opis[edytuj | edytuj kod]

Karabin Zastava M70 był bronią samoczynno-samopowtarzalną. Automatyka broni działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych z długim skokiem tłoka gazowego. Zamek ryglowany przez obrót (2 rygle). Rękojeść przeładowania po prawej stronie broni, związana z suwadłem. Mechanizm spustowy z przełącznikiem rodzaju ognia. Skrzydełko bezpiecznika/przełącznika rodzaju ognia po prawej stronie komory zamkowej w pozycji zabezpieczonej zasłania wycięcie w którym porusza się rękojeść przeładowania. Magazynki 30 nabojowe, wymienne z magazynkami od AK-47. Kolba stała lub składana (M70A). Przyrządy celownicze mechaniczne, składają się z muszki i celownika krzywiznowego o nastawach do 1000 m. Karabin wyposażony był w nasadkę do miotania granatów nasadkowych. Celownik używany podczas strzelania granatami był składany na rurę gazową. Jego podniesienie powodowało automatyczne zamknięcie zaworu komory gazowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • John Walter, Ryszard (Tł.) Woźniak, Przemysław (Tł) Kupidura: Broń systemu Kałasznikowa. Warszawa: Wydawnictwo Bellona, 2002. ISBN 83-11-09395-4.