Karabin maszynowy Besal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Besal Mk 2
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Birmingham Small Arms Company
Rodzaj ręczny karabin maszynowy
Historia
Prototypy 1942
Produkcja seryjna 1942-43
Dane techniczne
Kaliber 7,7 mm
Nabój .303 (7,7 x 56 mm R)
Magazynek łukowy, 30-nabojowy
Wymiary
Długość 1185 mm
Długość lufy 559 mm
Masa
broni 9,8 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 744 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 600 strz/min

Besal (Gun, Light, Machine, Faulkner, .303-inch Mark 1) - brytyjski ręczny karabin maszynowy z okresu II wojny światowej zaprojektowany jako uproszczony Bren. Besal był produkowany w niewielkich ilościach w latach 1942-43.

Tło historyczne[edytuj | edytuj kod]

Bren, przyjęty jako standardowy rkm British Army w latach 30. był bronią udaną ale stosunkowo skomplikowaną w produkcji[1]. Kiedy pod koniec 1940 Luftwaffe rozpoczęło naloty na południową Anglię, stało się oczywiste, że jeden nalot na zakłady Royal Small Arms Factory w Enfield może długotrwale sparaliżować lub nawet całkowicie zniszczyć jedyną linię produkcyjną Brenów w Wielkiej Brytanii[1]. Dowództwo British Army rozpoczęło poszukiwania innych dostawców bardzo wówczas potrzebnych karabinów maszynowych, w tym okresie powstał szereg konstrukcji zaprojektowanych tak aby były one jak najprostsze w budowie, np. tzw. Garage Gun (D.D./E./2285) czy Hefah V (uproszczony Lewis)[1] oraz rkm Besal zaprojektowany przez H. Faulknera z Birmingham Small Arms Company[1][2].

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Besal został zaprojektowany tak aby maksymalnie uprościć jego konstrukcję[1][2]. Karabin nie posiadał żadnych części do produkcji których wymagane były czasochłonne i precyzyjne technologie takie jak frezowanie czy skrawanie, w konstrukcji karabinu wykorzystywano tylko tanie i łatwe technologie takie jak prasowanie, zgrzewanie i spawanie, a większość elementów karabinu była tłoczona[2]. Lufa wykonana była z materiału wysokiej jakości ale zewnętrznie nie była dokładnie wykończona, znajdował się na niej uchwyt do przenoszenia karabinu i tłumik płomieni[2].

Pierwsza wersja karabinu (Mk 1) była wyposażona w prostą kolbę metalową, druga wersja (Mk 2) miała pełną, drewnianą kolbę[3].

Karabin działał na zasadzie krótkiego ruchu tłoka, mechanizm wzorowany był na karabinie maszynowym Besa[3], używał nabojów .303 (7,7 x 56 mm R).

Historia[edytuj | edytuj kod]

Prototyp karabinu został zaprezentowany przed Small Arms Committee w marcu i sierpniu 1942, i został on pozytywnie opiniowany przez Komitet który rekomendował go pozytywnie[1]. Testowanie karabinu przeprowadzono w zimie w 1942 i karabin został przyjęty do służby pod oficjalną nazwą Gun, Light, Machine, Faulkner, .303-inch Mark 1[1]. Rozpoczęto jego produkcję w niewielkich ilościach ale w 1943 dostawy Brenów wzrosły na tyle, że 10 czerwca zaprzestano dalszej produkcji Besalów[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 The Bren Gun (ang.). archivingindustry.com. [dostęp 2012-07-12].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 David Miller: Illustrated Directory Of 20th Century Guns. s. 408.
  3. 3,0 3,1 David Miller: Illustrated Directory Of 20th Century Guns. s. 409.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • David Miller: Illustrated Directory Of 20th Century Guns. Zenith Press, 2003. ISBN 978-0760315606.