Karabin maszynowy MG 151

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
MG 151
Mauser MG 151.JPG
MG 151/20
Dane podstawowe
Państwo  III Rzesza
Producent Waffenfabrik Mauser
Rodzaj wielkokalibrowy karabin maszynowy/działko lotnicze
Historia
Prototypy 1940
Produkcja seryjna 1940 – ??
Dane techniczne
Kaliber 15 mm (MG 151/15)
20 mm (MG 151/20)
Nabój 15 × 96 mm (MG 151/15)
20 × 82 mm (MG 151/20)
Masa
karabinu właściwego 42 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 960 m/s(15mm, HE), 1030 m/s (15mm, APCR) 710 m/s(20mm, HE)
Szybkostrzelność teoretyczna 700 strz/min
Zasięg max. 7000m
Zasięg skuteczny 2000m

MG 151 (MG 151/15) – lotniczy wielkokalibrowy karabin maszynowy kalibru produkowany od 1940 roku przez Waffenfabrik Mauser. W 1941 roku na jego bazie powstało działko 20 mm MG 151/20, które stanowiło uzbrojenie wielu samolotów niemieckiej Luftwaffe podczas II wojny światowej.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Karabin maszynowy MG 151 był oparty o zasadę krótkiego odrzutu lufy z zamkiem ryglowanym przez obrót[1]; montaż musiał uwzględniać ok. 18 mm długi odrzut broni[2]. Karabin miał długą na 125 cm lufę, przy ogólnej długości 193 cm i wadze 42 kg. Zasilany był z taśmy, szybkostrzelność teoretyczna wynosiła 700 strz./min.[3]. Pierwotnie przeznaczony do montowania nad silnikiem, karabin charakteryzował się długą i smukłą lufą[4]

Nabój 15 x 96 mm miał dwie wersje, ze spłonką zwykłą i elektryczną (dla ułatwienia synchronizacji. Używał pocisku burzącego o masie 57 g, przeciwpancernego ze smugaczem (72 g) i pełnokalibrowego z rdzeniem (52g). Energia wylotowa tych pocisków wystrzelonych z MG 151 wynosiła odpowiednio 26,3 kJ, 26 kJ i 27,7 kJ[5].

Chęć zwiększenia mocy niszczącej pocisków spowodowała, że nabój 15 x 96 przekonstruowano, zwiększając średnicę szyjki łuski do 20 mm i skracając łuskę[6]. Otrzymany w ten sposób nabój 20 x 82 służył do zasilania wersji karabinu (działka) MG 151/20. Wystrzeliwany z niego pocisk burzący o masie 115 g osiągał prędkość wylotową 710 m/s i energię 29 kJ; specjalny pocisk burzący M-Geschoss o masie 92 g odpowiednio - 800 m/s i 29,4 kJ[7].

Wersja 20 mm broni miała masę 42 kg, była nieco krótsza (177 cm), z lufą długą na 110 cm; szybkostrzelność pozostała bez zmian[3]. Działko MG 151/20 miało bardzo solidną i niezawodną konstrukcję i pozostało głównym uzbrojeniem niemieckich samolotów, mimo że nie miało porażających osiągów jeśli chodzi o wagę, czy szybkostrzelność[6].

Użycie[edytuj | edytuj kod]

Od 1941 karabin MG 151/15 stanowił główne uzbrojenie samolotów myśliwskich Messerschmitt Bf 109 w wersji F-2, a także na samolotach Heinkel He 115C (na dziobie)[6] i jako wewnętrzny w skrzydłach Fw-190[2]. Jako uzbrojenie obronne używany był na maszynach Dornier Do 217[8].

Działko MG 151/20 stanowiło podstawowe uzbrojenie większości niemieckich samolotów, w tym w instalacjach Schräge Musik[6]. Montowano je m.in. na samolotach Bf 109 od wersji F4 wzwyż[6], Heinkel He 162 Salamander (2 sztuki)[9], Heinkel He 280 (3 sztuki)[9], Fiat G.55[10], Henschel Hs 132[11], Fw-190D (2 sztuki)[12], Henschel Hs 129 (2 sztuki)[13], Messerschmitt Me 210 (2 sztuki)[14].

Pod koniec wojny zdemontowane z samolotów karabiny używane były jako naziemna broń przeciwlotnicza, montowana na potrójnych podstawach na transporterach półgąsienicowych[15] Sd.Kfz.251/21[16].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Anthony G. Williams: Rapid Fire: The Development of Automatic Cannon and Heavy Machine Guns for Armies, Navies, and Air Forces. Airlife Publishing, Ltd, 2000. ISBN 978-1840371222.
  • Chris Bishop: The Encyclopedia of Weapons of World War. London: Barnes & Noble Books, 1998. ISBN 0-7607-1022-8.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]