Karabin maszynowy Maxim M/32-33

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Maxim M/32-33
Maxim M 32-33 Mikkeli 4.JPG
Dane podstawowe
Państwo  Finlandia
Rodzaj ciężki karabin maszynowy
Historia
Produkcja seryjna 19331944
Wyprodukowano ok. 1200 egz.
Dane techniczne
Kaliber 7,62 mm
Nabój 7,62 x 54 mm R
Taśma nabojowa segmentowa, metalowa 200 nab.
Wymiary
Długość 1180 mm
Długość lufy 720 mm
Masa
karabinu właściwego 24 kg
podstawy 30 kg
Inne
Szybkostrzelność teoretyczna 600 – 850 strz./min
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Maxim M/32-33 – fiński ciężki karabin maszynowy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po odzyskaniu w 1918 roku niepodległości uzbrojenie armii fińskiej oparto na broni przejętej z arsenałów stacjonujących na terenie Finlandii jednostek armii rosyjskiej. Wśród przyjętych do uzbrojenia typów broni znalazł się ckm Maxim wz. 1910 który pod oznaczeniem M/09-09 stał się podstawowym ckm-em armii fińskiej. W latach 20. rozpoczęto prace nad modyfikacją tego ckm-u mającą na celu lepsze przystosowanie go do warunków fińskich. Efektem tych prac był ckm Maxim M/09-21. Był on wyposażony w nową trójnożną podstawę i celownik. W latach 1924-1933 powstało ponad 1000 tych karabinów maszynowych.

Po rozpoczęciu produkcji M/09-21 kontynuowano prace nad dalszą modernizacją ckm-u Maxima. W 1931 roku Aimo Lahti przystosował go do zasilania przy pomocy metalowej taśmy półsztywnej. Nowa taśma składała się z taśm sztywnych o pojemności 10 naboi, które łączono nabojami. Dzięki zastosowaniu taśmy metalowej oraz dodaniu odrzutnika udało się zwiększyć szybkostrzelność do 850 strz./min. Jednocześnie ckm wyposażono w podstawę celownika optycznego, a kształt chwyty tylców dostosowano do strzelania w grubych rękawicach. Powiększono także otwór służący do napełniania chłodnicy dzięki czemu możliwe było napełnianie jej śniegiem.

Jednocześnie z modernizacją karabinu właściwego opracowywano nową podstawę. Podobnie jak podstawa ckm-u M/09-21 miała to być podstawa trójnożna, ale poza prowadzeniem ognia do celów naziemnych miała umożliwić strzelania przeciwlotnicze.

W latach 1933-1935 w wojskowych zakładach zmodernizowano kilkaset karabinów maszynowych Maxim M/09-09 do nowego standardu. Otrzymały one oznaczenie M/09-32. Po zakończeniu modernizacji starych M/09 rozpoczęto w 1936 roku produkcje nowych ckm-ów które otrzymały oznaczenie M/32-33.

Łącznie powstało około 1200 ckm-ów M/32-33. Większość z nich została zniszczona w końcowym okresie wojny. W 1951 roku na uzbrojeniu pozostały 563 ckm-y tego typu.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]