Karabin maszynowy St Etienne wz. 1907

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karabin maszynowy St Etienne wz. 1907
Bundesarchiv Bild 101I-125-0289-29, Frankreich, Soldat (frz.-) MG untersuchend.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Francja
Rodzaj ciężki karabin maszynowy
Historia
Prototypy 1907
Produkcja seryjna 1907 – ??
Dane techniczne
Kaliber 8 mm
Nabój 8 × 50 mm R Lebel[1]
Taśma nabojowa sztywna, 24 lub 30 nab.[1]
Wymiary
Długość 1180 mm[1]
Długość lufy 710 mm[1]
Masa
broni ~51 kg (na podstawie)
karabinu właściwego 25,73 kg[1]
Inne
Prędkość pocz. pocisku 700 m/s[1]
Szybkostrzelność teoretyczna 500 strz./min[1]
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Karabin maszynowy St Etienne wz. 1907 (fr. Mitrailleuse St Etienne Mle 1907) – francuski ciężki karabin maszynowy.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Na początku XX wieku większość armii europejskich dysponowała niewielką ilością karabinów maszynowych które były wtedy traktowane jako broń eksperymentalna. Najczęściej kupowane były produkowane w Wielkiej Brytanii karabiny maszynowe Maxima. Do nielicznych krajów które nie zakupiły ckm-ów w fabryce Maxima należała Francja. W tym czasie armia francuska walczyła głównie w północnej Afryce gdzie woda niezbędna do chłodzenia lufy w ckmie Maxima była trudno dostępna.

Rozwiązaniem był karabin maszynowy z lufą chłodzoną powietrzem. Taka konstrukcja powstała w latach 90. XIX wieku w firmie Hotchkiss (założonej przez Benjamina Hotchkissa). Skonstruowany w tej firmie karabin maszynowy początkowo nie wzbudził większego zainteresowania armii francuskiej. Przełomem była wojna rosyjsko-japońska w czasie której z dużym powodzeniem ckmu Hotchkiss użyła armia japońska. Jednak rząd francuski uznał, że lepszym wyjściem niż kupno broni w prywatnej firmie Hotchkissa będzie skonstruowanie wzorowanego na nim kaemu w rządowym arsenale w Saint-Étienne.

Prace nad nowym karabinem zakończono w 1907 roku i w tym samym roku wprowadzono go do uzbrojenia jako Mitrailleuse wz. 1907. Podobnie jak w przypadku innych prób skopiowania opatentowanej konstrukcji karabin maszynowy wz. 1907 okazał się jedną z najgorszych konstrukcji broni maszynowej. Konieczność ominięcia zastrzeżeń patentowych Hotchkissa spowodowała znaczne skomplikowanie konstrukcji. Dodatkowo konstruktorzy z Saint-Étienne wyposażyli karabin maszynowy wz. 1907 w skomplikowany mechanizm służący do regulowania szybkostrzelności[1] (w praktyce całkowicie nieprzydatny, a będący dodatkowym źródłem zacięć).

Eksploatacja wz. 1907 szybko wykazała wszystkie braki tej konstrukcji, a po wybuchu pierwszej wojny światowej armia potrzebowała broni niezawodnej i łatwej w produkcji[1]. W efekcie w 1914 roku podjęto decyzję o wprowadzeniu do uzbrojenia nowej wersji ckmu Hotchkissa oznaczonej jako Mitrailleuse wz. 14.

Początkowo oba cekaemy były produkowane i eksploatowane równocześnie. Próbowano nawet modernizować wz. 1907 dostosowując go do zasilania z taśmy giętkiej o pojemności 250 naboi ale okazało się że zwiększenie szybkostrzelności praktycznej skutkuje przegrzaniem broni i powrócono do zasilania taśmą sztywną o pojemności 24 lub 30 naboi.

Wraz ze zwiększaniem produkcji ckmu wz. 14 produkcję wz. 1907 ograniczano. Po 1916 wycofano Mitrailleuse wz. 1907 z uzbrojenia armii francuskiej. Wycofane z uzbrojenia ckmy przekazano armii włoskiej która wycofała je z uzbrojenia zaraz po zakończeniu wojny w 1918 r.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 Martin J. Dougherty: Broń strzelecka od roku 1860 do współczesności. Bremen: MAK, 2010, s. 151. ISBN 978-3-939991-73-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]