Karabin maszynowy Typ 3 Taishō

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Typ 3 Taishō
Type 3 Taisho 14 heavy machine gun.jpg
Karabin maszynowy Typ 3 Taishō w Musée de l'Armée w Paryżu.
Dane podstawowe
Państwo  Japonia
Projektant Kijirō Nambu
Rodzaj ciężki karabin maszynowy
Historia
Produkcja seryjna 19141932
Dane techniczne
Kaliber 6,5 mm
Nabój 6,5 x 50 mm SR
Taśma nabojowa sztywna, 30 nab.
Wymiary
Długość 1198 mm
Długość lufy 737 mm
Masa
broni 55 kg (na podstawie)
karabinu właściwego 29 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 740 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 450 strz./min
Szybkostrzelność praktyczna 200 strz./min
Zasięg max. 4000 m

Karabin maszynowy wz. 3 (jap. 三年式重機関銃 san-nen-shiki jū-kikanjū?)japoński ciężki karabin maszynowy wprowadzony do uzbrojenia w 1914 roku (3 rok okresu Taishō).

W czasie wojny japońsko-rosyjskiej po raz pierwszy starły się nowoczesne armie wyposażone w karabiny maszynowe. Japończycy używali zakupionych we Francji ciężkich karabinów maszynowych Hotchkiss 1900. Doświadczenia wojenne wykazały, że pomimo pewnych wad (zacięcia, przegrzewanie się lufy) jest to broń łatwa w obsłudze, nie wymagająca w odróżnieniu od Maxima profesjonalnej obsługi.

W wyniku tych doświadczeń, Japończycy postanowili uruchomić produkcję cekaemu Hotchkiss. Po zakupieniu licencji karabin maszynowy dostosowano do zasilania japońską amunicją 6,5 × 50 mm SR. Zwiększono liczbę żeber na lufie (przyspieszały chłodzenie). Wprowadzono także drobne modyfikacje wyrzutnika. Produkcję nowej broni rozpoczęto w 1914 roku. W następnych latach Typ 3 Taishō był jedynym typem ciężkiego karabinu maszynowego japońskiej armii.

Produkcję karabinu Typ 3 Taishō zakończono w 1932 roku, ale używany był do końca drugiej wojny światowej.

Opis techniczny[edytuj | edytuj kod]

Ciężki karabin maszynowy Typ 3 Taishō był zespołową bronią samoczynną. Zasada działania oparta o odprowadzanie gazów prochowych przez boczny otwór w lufie. Ryglowanie ryglem wahliwym. Mechanizm spustowy umożliwiał tylko ogień ciągły. Zasilanie taśmowe (taśma sztywna, trzydziestonabojowa). Lufa niewymienna, chłodzona powietrzem, z żebrami przyspieszającymi chłodzenie. Podstawa trójnożna (umożliwiała prowadzenie ognia przeciwlotniczego).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]