Karabin maszynowy ZB vz. 26

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
ZB vz. 26
CSR soldiers ZB vz 26.PNG
Dane podstawowe
Państwo  Czechosłowacja
Producent Zbrojovka Brno
Rodzaj ręczny karabin maszynowy
Historia
Prototypy 1926
Produkcja seryjna 19281945
Wyprodukowano 34 600 sztuk (nie licząc wersji licencyjnych)
Dane techniczne
Kaliber 7,92 mm
Nabój 7,92 × 57 mm Mauser
Magazynek 20 lub 30 naboi
Wymiary
Długość 1161 mm
Długość lufy 672 mm
Masa
broni 9,65 kg
Inne
Prędkość pocz. pocisku 762 m/s
Szybkostrzelność teoretyczna 500 strz./min
Zasięg skuteczny 1000 m
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ręczny karabin maszynowy ZB vz. 26 (czes.Lehky Kulomet ZB vzor 26) – czechosłowacki karabin maszynowy.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Karabin maszynowy ZB vz. 26 został skonstruowany przez Vaclava Holka w 1926 roku w czechosłowackich zakładach zbrojeniowych Zbrojovka Brno, które rozpoczęły jego produkcję w roku 1928.

Licencję na produkcję karabinu wykupiła brytyjska firma Royal Small Arms Factory, która wprowadziła w nim szereg zmian i nadała karabinowi nazwę Bren. Licencyjną produkcję podjęto też w Jugosławii i w Chinach; Japończycy skopiowali częściowo broń konstruując swój karabin maszynowy wz. 96, a Hiszpanie - budując km FAO[1].

Poprawiona wersja z nieznacznie zmienioną konstrukcją wewnętrzną i sposobem produkcji była znana jako karabin maszynowy ZB vz. 30[1].

Budowa i działanie[edytuj | edytuj kod]

Broń miała bardzo prostą konstrukcję, łatwą do rozkładania i czyszczenia. Działała na zasadzie odprowadzenia gazów prochowych przez boczny otwór w lufie; gazy popychały długi tłok, umieszczony pod lufą, którego ruch odryglowywał zamek. Cylinder tłoka wyposażony był w zawór gazowy, pozwalający na regulację ciśnienia. Ryglowanie zamka przez przekoszenie w płaszczyźnie pionowej[1]. Główna sprężyna powrotna była w kolbie, druga, mniejsza, u nasady kolby łagodziła uderzenie zespołu zamka podczas jego ruchu[2].

Lufa szybkowymienna, ożebrowana dla ułatwienia chłodzenia. Zasilanie z dwurzędowego magazynka mieszczącego 20 naboi[2] (lub także 30[1]), umieszczonego na górze broni; gniazdo magazynka wyposażone w pokrywę przeciw kurzowi. Łuski wyrzucane były przez okno na spodzie broni, także wyposażone w pokrywę, automatycznie otwierającą się po ściągnięciu spustu. Spust wyposażony był w przełącznik ognia/bezpiecznik, pozwalający na strzelanie ogniem ciągłym i pojedynczym[2].

Ze względu na umieszczenie magazynka na górze broni, przyrządy celownicze zamontowane były z lewej strony, równolegle do lufy[1], na zespole gazowym[2].

Służba[edytuj | edytuj kod]

Broń ta używana była między innymi w armii czechosłowackiej, niemieckiej (pod nazwą MG-26(t)), chińskiej, rumuńskiej, słowackiej, litewskiej, sowieckiej, północnokoreańskiej i jugosłowiańskiej. W Czechosłowacji służył także za uzbrojenie lekkich samochodów pancernych takich jak OA vz.30 lub OA vz.27 i tankietki Tančik vz.33. Po zajęciu Czechosłowacji ZB vz. 26 przejęły jednostki niemieckiego Waffen-SS które używały go w roli lekkiego karabinu maszynowego.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Chris Chant: Small Arms. Leicester: Silverdale Books Ltd, 2004, s. 152-153. ISBN 1-85605-790-9.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Max Popenker: ZB 26 light machine gun (Czechoslovakia) (ang.). W: Modern Firearms and Ammunition [on-line]. 2010. [dostęp 2014-05-09].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]