Karabin maszynowy vz. 59
| Kulomet vz. 59 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
| Producent | Zbrojovka Brno |
| Rodzaj | uniwersalny karabin maszynowy |
| Obsługa | 2 osoby |
| Dane techniczne | |
| Kaliber | 7,62 mm |
| Nabój | 7,62 x 54 mm R |
| Taśma nabojowa | ciągła, 50 lub 250 naboi |
| Wymiary | |
| Długość | 1215 mm (z lufą ciężką) 1116 mm (z lufą lekką) |
| Wysokość | 300 - 500 mm (na trójnogu) |
| Długość lufy | 693 mm (ciężka) 593 mm (lekka) |
| Długość linii celowniczej | 744 mm (lufa ciężka) |
| Masa | |
| karabinu właściwego | 8,67 kg (z lufą lekką) |
| podstawy | 9,93 kg |
| lufy | 3,79 kg (ciężka) 3,2 kg (lekka) |
| Inne | |
| Prędkość pocz. pocisku | 790 m/s (lufa ciężka) 760 m/s (lufa lekka) |
| Szybkostrzelność teoretyczna | 700 - 1000 strz/min |
| Szybkostrzelność praktyczna | 350 strz/min (lufa ciężka) 150 strz/min (lufa lekka) |
| Zasięg max. | 4800 m |
| Zasięg skuteczny | 1000 m (jako rkm) 1500 m (jako ckm) |
Kulomet vzor 1959 – czechosłowacki uniwersalny karabin maszynowy
Spis treści |
Historia konstrukcji [edytuj]
Czechosłowacja była jedynym krajem Układu Warszawskiego który całkowicie zrezygnował z eksploatacji broni strzeleckiej skonstruowanej w ZSRR. Odpowiednikiem używanego w innych armiach Układu Warszawskiego radzieckiego ukm-u PK/PKS był przyjęty do uzbrojenia pod koniec lat 50. XX wieku kulomet vz. 59. Powstały trzy wersje tej broni:
- vz. 59L - uniwersalny karabin maszynowy kalibru 7,62 x 54 mm R
- vz. 59T - czołgowy karabin maszynowy
- vz. 59N - wersja eksportowa kalibru 7,62 x 51 mm NATO (nie produkowana seryjnie)
W Czechosłowackiej Armii Ludowej karabiny maszynowe vz. 59 były używane w dwóch odmianach:
- jako rkm karabin maszynowy vz. 59 był wyposażany w lekką lufę i dwójnóg. Lżejsza lufa pozwalała zmniejszyć masę broni ale musiała być wymieniona co 350 wystrzałów co zmniejszało szybkostrzelność praktyczną. W tej wersji broń była zasilana z 50-nabojowej taśmy umieszczonej w skrzynce zamocowanej do prawej strony komory zamkowej.
- jako ckm karabin maszynowy vz. 59 był wyposażany w ciężką lufę i podstawę trójnożną. Lufa ciężka była wymieniana co 500 wystrzałów. Zasilanie broni w tej wersji odbywało się z taśmy o pojemności 250 naboi podawanej ze skrzynki ustawionej obok podstawy.
Taśma amunicyjna używana do zasilania karabinu maszynowego vz. 59 jest taśmą metalową, ciągłą o ogniwkach otwartych. Jest to taśma nietypowa, poza ukm-em vz. 59 używana tylko w chińskim ukm-ie Typ 67 (taśma chińska składa się z segmentów 25 lub 50 naboi).
Obecnie karabin maszynowy vz. 59 nadal pozostaje na uzbrojeniu armii Czech i Słowacji.
Opis konstrukcji [edytuj]
Kulomet vzor 59 jest zespołową bronią samoczynną. Zasada działania oparta o odprowadzanie gazów prochowych przez boczny otwór w lufie. Ryglowanie ryglem wahliwym. Mechanizm spustowy umożliwia tylko ogień ciągły. Zasilanie taśmowe. Jeśli karabin jest używany jako rkm, taśma o pojemności 50 naboi jest przechowywana w blaszanej skrzynce amunicyjnej przyłączonej z prawej strony komory zamkowej. Jako ckm karabin jest używany z taśmą o pojemności 250 naboi (skrzynka amunicyjna jest w takim przypadku ustawiana obok broni). Karabin posiada lufę szybkowymienną, zakończoną stożkowym tłumikiem płomienia. Przyrządy celownicze składają się z muszki stałej i nastawnego celownika ramkowego. Karabin maszynowy vz. 59 może być wyposażony w celownik optyczny o powiększeniu 4x lub noktowizor. Dwójnóg karabinu maszynowego vz. 59 jest mocowany do lufy i posiada możliwość regulacji długości nóg. Podstawa trójnożna pozwala na prowadzenie ognia przeciwlotniczego.
Bibliografia [edytuj]
- Stanisław Kochański, Broń strzelecka lat osiemdziesiątych, Bellona 1991. ISBN 83-11-07784-3
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||||||||