Karabin maszynowy wz. 30
| Ciężki karabin maszynowy wz.30 | |
 |
|
| Ckm wz.30 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Polska |
| Rodzaj | ciężki karabin maszynowy |
| Historia | |
| Prototypy | 1930 |
| Produkcja seryjna | 1930-1939 |
| Wyprodukowano | >7831 egz. |
| Dane techniczne | |
| Kaliber | 7,92 mm |
| Nabój | 7,92 x 57 mm Mauser |
| Taśma nabojowa | taśma parciana na 330 naboi |
| Wymiary | |
| Długość | 925 mm |
| Długość lufy | 720 mm |
| Masa | |
| broni | 65 kg (na podstawie) |
| karabinu właściwego | 14,5 kg (bez wody) |
| Inne | |
| Prędkość pocz. pocisku | 845 m/s |
| Szybkostrzelność teoretyczna | ~500 strz./min |
| Zasięg max. | 1200 m |
.jpg&filetimestamp=20071217162744)
Ckm wz. 30 – produkowany w Polsce ciężki karabin maszynowy będący bezlicencyjną kopią Browninga M1917.
[edytuj] Historia konstrukcji
Po odzyskaniu niepodległości na uzbrojeniu Wojska Polskiego znajdowała się prawdziwa mozaika karabinów maszynowych różnych wzorów i kalibrów. Dlatego już na początku lat dwudziestych XX wieku podjęto decyzję o rozpoczęciu wyboru nowego, standardowego ciężkiego karabinu maszynowego. Początkowo najwięcej zwolenników miały ckmy Hotchkiss Mle 14. Na przełomie lat 1924/1925 zakupiono 1000 ckmów Hotchkiss wz.25 i rozpoczęto pertraktacje na temat zakupu licencji. Jednak doświadczenia z eksploatacji zakupionych ckmów sprawiły, że z dalszych zakupów, a tym bardziej z produkcji na licencji, zrezygnowano.
Pod koniec 1927 roku rozpisano konkurs na ckm. Próby odbyły się na przełomie 1927 i 1928 roku. W konkursie wzięły udział ckmy:
- Browning M1917 (niektóre źródła podają, że Browning M1919, ale ten model jest chłodzony powietrzem)
- Schwarzlose vz. 07/12/27 (czechosłowacka wersja ckmu Schwarzlose wz. 07/12 kalibru 7,92 × 57 mm)
- Vickers wz. 1909/27
Najlepszy okazał się ckm Browninga. W lecie 1928 próby powtórzono. Ponownie najlepszy okazał się ckm Browninga. W wyniku tych prób postanowiono zakupić licencję karabinu maszynowego M1917. Okazało się przy tym, że ani firma Colt, ani jej europejski przedstawiciel, firma Fabrique Nationale, nie opatentowali go w Polsce. Z tego błędu postanowiono skorzystać i opracować własny ckm, opierający się na konstrukcji ckmu M1917. Na podjęcie takiej decyzji wpłynęły też niewątpliwie kłopoty z dokumentacją licencyjną rkmu Browning wz. 1928.
W lecie 1930 roku były gotowe pierwsze egzemplarze wzorcowe, a do marca 1931 roku wyprodukowano pierwszą serię 200 ckmów, które otrzymały oznaczenie ckm wz. 1930. Nowy ckm miał w stosunku do pierwowzoru kilka zmian:
- zmieniono amunicję na 7,92 x 57 mm Mauser
- celownik przeziernikowy zmieniono na szczerbinkowy
- wydłużono chwyt tylca
- wydłużono lufę
- zmieniono konstrukcję zatrzasku lufy
- zmniejszono masę trzonu zamkowego
- opracowano własny model podstawy oznaczony jako podstawa wzór 30, umożliwiający między innymi,prowadzenie ognia przeciwlotniczego
- dodano przeciwlotnicze przyrządy celownicze
- dodano kolbę do strzelań przeciwlotniczych.
W następnych latach wprowadzono w konstrukcji ckmu szereg drobnych zmian. Największymi były zmiany z 1938 roku, kiedy zmieniono konstrukcję mechanizmu spustowego i tylca, oraz przekonstruowano zamek. Zmodernizowany karabin otrzymał oznaczenie wz. 1930a. W 1938 roku powstała także wersja wz.1930/39T kalibru 7,65 × 53 mm która miała uczestniczyć w konkursie na ckm dla armii tureckiej. Powstały też kolejne wzory trójnożnych podstaw dla ckm wz. 30, które zostały przyjęte na uzbrojenie (podstawa wzór 34, podstawa WR i podstawa wzór 36 dla kawalerii)
Karabiny maszynowe wz.30 znajdowały się w schronach bojowych jednostek fortecznych na Śląsku i Polesiu, a także były uzbrojeniu polskich czołgów Vickers E, 7TP oraz pojazdach prototypowych takich jak 9TP, 10TP.
Do wybuchu drugiej wojny światowej wyprodukowano 7861 ckm wz. 1930 (częściowo na eksport do Rumunii i Hiszpanii).
[edytuj] Opis konstrukcji
Ciężki karabin maszynowy wz. 1930 był zespołową bronią samoczynną. Zasada działania oparta o krótki odrzut lufy, ryglowanie ryglem wahliwym. Strzelanie tylko ogniem ciągłym. Zasilanie taśmowe (taśma parciana o pojemność 330 naboi). Lufa wymienna chłodzona wodą w walcowej chłodnicy o pojemności 4 litrów. Broń strzelała z podstawy trójnożnej.
|
||||||||||||||
