Karabinek 9A91

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
9A91
9A-91.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Rosja
Producent KBP Tuła
Rodzaj karabinek automatyczny
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9 × 39 mm SP5 i SP6
Magazynek pudełkowy, 20 nab.
Wymiary
Długość 605/383 mm
Masa
broni 2,1 kg (bez amunicji)
Inne
Szybkostrzelność teoretyczna 600-800 strz/min
Zasięg max. 200 m

Karabinek 9A91 (ros. 9-мм малогабаритный автомат 9А-91) – rosyjski karabinek kalibru 9 x 39 mm.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat 90. w KBP Tuła skonstruowano rodzinę małogabarytowych karabinków A91 kalibru 5,45 , 5,56, 7,62 i 9 mm. Według zamierzeń projektantów skonstruowana broń miała być przeznaczona do samoobrony. Armia rosyjska nie wyraziła jednak zainteresowania tą bronią w wersji kalibru 5,45 mm uznając za wystarczające już użytkowane AKS-74U. Także odbiorcy zagraniczni nie byli zainteresowani wersją kalibru 5,45 mm. Do małoseryjnej produkcji trafiła tylko wersja 9A91 kalibru 9 x 39 mm traktowana jako tańszy odpowiednik karabinka SR-3 Wichr. Wyprodukowane karabinki trafiły do uzbrojenia jednostek podporządkowanych MWD i policji. Powstała także wersja wyborowa tej broni oznaczona jako WSK-94, a niektóre podzespoły karabinka 9A91 wykorzystano konstruując karabin-granatnik KBP A-91M.

Opis[edytuj | edytuj kod]

9A91 jest bronią samoczynno-samopowtarzalną. Automatyka broni działa na zasadzie odprowadzania gazów prochowych z długim skokiem tłoka gazowego. Zamek ryglowany przez obrót (4 rygle). Rękojeść przeładowania po prawej stronie broni, związana z suwadłem, składana. Mechanizm spustowy z przełącznikiem rodzaju ognia. Skrzydełko bezpiecznika/przełącznika rodzaju ognia po obu stronach komory zamkowej, nad chwytem pistoletowym. Kolba składana na na wierzch komory zamkowej. Przyrządy celownicze mechaniczne, składają się z muszki i celownika przerzutowego (nastawy 100 i 200 m).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Федор Бабак: Стрелковое оружие России. Moskwa: Издательство АСТ, 2007. ISBN 978-5-17-028957-8.