Karagana syberyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karagana syberyjska
Caragana-arborescens-habit.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad dwuliścienne właściwe
Rząd bobowce
Rodzina bobowate
Rodzaj karagana
Gatunek karagana syberyjska
Nazwa systematyczna
Caragana arborescens Lam.
Encycl. 1:615. 1785
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwitnąca karagana syberyjska

Karagana syberyjska zwana też akacją syberyjską, akacją żółtą lub grochodrzewem syberyjskim (Caragana arborescens Lam.) – gatunek rośliny z rodziny bobowatych. Pochodzi ze wschodniej Azji: Syberii i Mandżurii. W Europie i w Polsce uprawiany.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Krzew lub małe drzewo wysokości do 6 m. Ma sztywne i wyprostowane gałęzie i szarozielonkawą korę.
Liście
Parzysto-pierzaście złożone, 8-12-listkowe, jasnozielone. Poszczególne listki są eliptycznie wydłużone lub odwrotnie jajowate, szczyty mają zaokrąglone i zakończone wyrostkiem. Młode liście są jedwabiście owłosione.
Kwiaty
Motylkowe, żółte, długości około 2 cm, stojące pojedynczo lub zebrane w pęczki po 2-4. Kwitnie w połowie maja. Roślina miododajna.
Owoc
Strąk długości do 5 cm, pękając skręca się gwałtownie i rozrzuca nasiona. Dojrzewają one w sierpniu, mają szary lub ciemnobrązowy kolor. Zachowują zdolność kiełkowania do 3 lat.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina ozdobna, stosowana jest głównie na żywopłoty. W systemach żywopłotowych wielorzędowych sadzona bywa w rzędach zewnętrznych. Jeżeli używana jest do tworzenia samodzielnego żywopłotu sadzi się ją zwykle 2 rzędowo w odstępach 30-35 cm. Rośnie nawet na najbardziej jałowych gruntach. Uprawiana jest z nasion, które kiełkują w 2-3 tygodnie po wysianiu, lub z sadzonek zielnych zbieranych latem. Zebrane dojrzałe nasiona można wysiewać od razu, lub na sucho przetrzymywać w chłodnym pomieszczeniu do wiosny. Bardzo dobrze znosi przycinanie, nawet bardzo drastyczne - bardzo dobrze się wtedy rozkrzewia.
  • Poprawa jakości gleby - Karagana pochłania azot z powietrza, dzięki czemu przyczynia się do użyźniania, równocześnie neutralizując jej odczyn. Dzięki rozbudowanemu systemowi korzeni zapobiega przed erozją.
  • Schronienie dla ptaków, które lubią budować gniazda w jej gęstych zaroślach.
  • Roślina miododajna, której obficie kwitnące żółte kwiaty zwabiają pszczoły.
  • Jako element wyżywienia. W tym celu świeże strąki można gotować przed zjedzeniem i traktować niczym fasolkę szparagową. Natomiast kwiaty można dodawać do sałatek.
  • Jako drzewko bonsai, które jako jedno z nielicznych może być hodowane zarówno na zewnątrz jak i wewnątrz.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Karaganie swoją nazwę zawdzięcza miasto Karaganda w Kazachstanie.
  • * Ma wiele synonimów: Caragana fruticosa (Pall.) Besser, Caragana sibirica Medik., Robinia altagana var. fruticosa Pall., Robinia caragana L.[2]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website/Fabaceae (ang.). 2001–. [dostęp 2009-09-23].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4.
  2. Otwarta Encyklopedia Leśna. [dostęp 2007-11-30].