Karakorum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy systemu górskiego. Zobacz też: Karakorum (stolica) i Karakorum (przełęcz).

Karakorumłańcuch górski na pograniczu Indii, Pakistanu i Chin, drugi po Himalajach pod względem wysokości na Ziemi. Powstał w orogenezie alpejskiej. Obszar gór należy do najbardziej zlodowaconych na kuli ziemskiej. W górach tych znajdują się największe lodowce górskie świata poza rejonami polarnymi i po lodowcu Fedczenki w Pamirze (długość 77 km). Najdłuższy lodowiec, Siachen, ma 71 km długości. Góry Karakorum znajdują się w ważnym obszarze węzłowym łączącym wielkie łańcuchy górskie jak: Himalaje, Hindukusz, Kunlun, Pamir. Najwyższy szczyt, K2, jest drugim co do wysokości szczytem na świecie. W swojej historii góra miała liczne nazwy: Czogori, Godwin Austen, Dapsang, Lamba Pahar, Szczyt Cesarzewicza Mikołaja. Nazwa K2 pochodzi od numeracji szczytów podczas pomiarów geodezyjnych. K1, K2, K3, ... K12. Szczyt K1 to obecnie Maszerbrum (7821 m), pozostałe góry "K" idą po kolei na wschód do niego. Autorem tej numeracji był brytyjski badacz Thomas George Montgomerie.

Ważniejsze szczyty[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza klasyfikacja szczytów[edytuj | edytuj kod]

Podział[edytuj | edytuj kod]

Karakorum dzieli się na Wielkie Pasmo Karakorum i Mniejsze Pasmo Karakorum. W Wielkim Pasmie Karakorum geografowie wydzielili 7 grup zwanych Mustagh (Muztagh). Są to następujące grupy (od zachodu):

Mniejsze Pasmo Karakorum dzieli się na 4 pasma zwane Range. Od zachodu licząc są to:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]