Karaluch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karaluch
Blatta orientalis
Linnaeus, 1758
Samiec (z lewej) i samica
Samiec (z lewej) i samica
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd karaczany
Rodzina karaczanowate
Rodzaj Blatta
Gatunek karaczan wschodni
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło karaluch w Wikisłowniku

Karaluch, karaczan wschodni (Blatta orientalis, przestarzałe z tur.karakon) – owad synantropijny (żyjący w siedliskach człowieka). Żyje w kuchniach, magazynach, wyjadając produkty żywnościowe.

Długość do 3 cm. Ubarwienie czerwone do czarno-brązowego. Dobrze rozwinięta druga para skrzydeł. Skrócone pokrywy samców nie zakrywają odwłoka, u samic jedynie zalążki skrzydeł. Długie czułki.

Samica składa 14-16 jaj w kokonie, ich rozwój w temp. pokojowej trwa ok. 279 dni. Wszystkożerne – są jednymi z niewielu zwierząt zdolnymi do strawienia keratyny – białka włosa (tak samo jak mole włosienniczki posiadają keratynazę – dzięki której możliwe jest trawienie keratyny). Najchętniej gromadzą się w szparach i szczelinach oraz w miejscach wilgotnych. Mogą przenosić choroby.

Wykazują cechy stadne. Rozpoznają się wzajemnie dzięki specyficznemu wydzielanemu zapachowi. Podążają chaotycznie w miejsca gdzie są już inne osobniki. Niektóre gatunki prowadzą nocny tryb życia.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Karaczany Polski