Karbid
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Karbid | |||||||||||||||
|
|
|||||||||||||||
| Nazewnictwo | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||
| Wzór sumaryczny | CaC2 | ||||||||||||||
| Masa molowa | 64,10 g/mol | ||||||||||||||
| Wygląd | białe (czyste) lub szare (zanieczyszczone) ciało stałe | ||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||
| Numer CAS | 75-20-7 | ||||||||||||||
| PubChem | 6352[2] | ||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||
| Inne aniony | węglan wapnia | ||||||||||||||
| Podobne związki | acetylenek magnezu | ||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
|||||||||||||||
Karbid (nazwa systematyczna - acetylenek wapnia, bywa też nazywany węglikiem wapnia) CaC2 – związek nieorganiczny należący do grupy węglików jonowych.
Spis treści |
Właściwości[edytuj]
- bezbarwna substancja krystaliczna
- temperatura topnienia 2300 °C
- produkt techniczny jest czarny, szarawy lub brunatny ze słabym połyskiem
- na powietrzu pokrywa się wodorotlenkiem wapnia i węglanem wapnia, pod wpływem pary wodnej i dwutlenku węgla
- charakterystyczny zapach karbidu spowodowany jest zanieczyszczeniem fosforkiem wapnia, hydrolizującym do fosforiaku
Otrzymywanie[edytuj]
Technicznie jest produkowany w piecach obrotowych w temperaturach 2200–2300 °C z koksu i wapna palonego:
- 3C + CaO → CaC2 + CO
Produkt techniczny ma barwę szarą i jest zanieczyszczony węglem, tlenkiem wapnia oraz fosforkiem wapnia (Ca3P2, produkt redukcji fosforanu wapnia).
Reaktywność[edytuj]
- W warunkach normalnych reaguje egzotermicznie z wodą wydzielając acetylen:
- CaC2 + 2H2O → Ca(OH)2 + C2H2
- W temperaturze około 1100 °C reaguje z azotem cząsteczkowym dając cyjanamid wapnia CaCN2:
- CaC2 + N2 → CaCN2 + C
Zastosowanie[edytuj]
- środek redukujący w hutnictwie metali ciężkich
- produkcja acetylenu dla potrzeb spawalnictwa
- dawniej jako źródło światła w przenośnych lampach karbidówkach oraz w latarniach morskich (bezpośrednie spalanie acetylenu), dziś używany w niektórych latarkach czołowych, mających zastosowanie w speleologii
- petarda domowej roboty (puszka karbidowa)
- podgrzewacz jedzenia w wojskowych oraz turystycznych indywidualnych zestawach racji żywnościowej (np. amerykańskie zestawy MRE)
- środek odstraszający przeciw kretom i nornicom w ogrodach[3]
Przypisy
- ↑ Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji wg Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Karbid (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta.
- ↑ Karbid – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Sposób użycia przeciwko kretom karbid-sklep.pl