Kardamon malabarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kardamon malabarski
Elettaria cardamomum - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-057.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd imbirowce
Rodzina imbirowate
Rodzaj Elettaria
Gatunek kardamon malabarski
Nazwa systematyczna
Elettaria cardamomum (L.) Maton
Trans. Linn. Soc. London 10:254, t. 5. 1811
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Kardamon malabarski (Elettaria cardamomum (L.) Maton) – gatunek byliny należący do rodziny imbirowatych (Zingiberaceae Lindl.). Posiada wiele synonimów: kardamon cejloński, długi, indyjski, jawajski, zwyczajowo nazywany jest po prostu kardamonem. Występuje w stanie dzikim na Półwyspie Indyjskim i na Cejlonie, Chinach i Indonezji, przeniesiony i zaaklimatyzowany w Ameryce Środkowej.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina zielna, osiągająca od 2 do 4 metrów wysokości.
Kłącze
Długie, bulwiaste.
Liście
Wąskolancetowate, osiągające 70 cm długości i ok. 8 cm szerokości.
Kwiaty
Osadzone po 3-6 w pachwinach wąskich, tępych przykwiatków. Kwiatostanem jest długie grono. Kielich trójząbkowy, korona zielonkawoseledynowa. Pręciki trzy, ale tylko jeden z płodnym pyłkiem.
Owoce
Trójkomorowe torebki, żółtawe do brunatnych, z drobnymi, brunatnymi do czerwonawych nasionami (nazywanymi kardamonem), zawierającymi ok. 9% olejku kardamonowego, który nadaje im ostry, korzenny zapach i smak.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

  • E. cardamomum var. major
  • E. cardamomum var. minuscula

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina przyprawowa - nasiona są przyprawą znaną jako kardamon zielony (kardamon czarny to Amomum subulatum), jedną z najdroższych (tuż po szafranie). Kardamon nazywany jest królową przypraw, obok króla przypraw czarnego pieprzu. Ma łagodny aromat i intensywny korzenny smak z wyraźną nutą kamfory. Odmiany: indyjski, nepalski, chiński.
    • Wartość odżywcza - składniki na 100 g:
      • kalorie: 229 kcal
      • proteiny: 10,2 g
      • tłuszcz: 2,2 g
      • błonnik: 20,1 g
      • wapń: 130 mg
      • żelazo: 4,6 mg
      • magnez: 173 mg
  • W starożytnym Egipcie były używane jako dodatek do perfum.
  • W przemyśle spożywczym używane do aromatyzowania wódek i likierów.
  • Stosowane w lecznictwie - pobudzają apetyt.
  • Dodawany do kawy lub herbaty - wzmacnia smak, jak też wzmaga ich działanie pobudzające.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-06-18].