Karen Percy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karen Percy
Data i miejsce urodzenia 10 października 1966
Banff, Kanada
Klub Sunshine Ski Club
Pierwsze punkty w PŚ 11.01 1985, Kleinkirchheim (14. miejsce – kombinacja)
Pierwsze podium w PŚ 8.03 1986, Sunshine
(3. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Calgary 1988 Zjazd
Brąz
Calgary 1988 Supergigant
Mistrzostwa świata
Srebro
Vail 1989 Zjazd
Puchar Świata (Kombinacja)
FIS Crystal Globe.svg 3. miejsce
1987/1988

Karen Lynne Lowe z d. Percy (ur. 10 października 1966 w Banff) – kanadyjska narciarka alpejska, dwukrotna medalistka olimpijska oraz srebrna medalistka mistrzostw świata.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze punkty do klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Karen Percy wywalczyła 11 stycznia 1985 roku w Bad Kleinkirchheim, zajmując czternaste miejsce w kombinacji. Pięciokrotnie stawała na podium w zawodach tego cyklu, jednak nie odniosła zwycięstwa: 8 marca 1986 roku w Sunshine była trzecia w zjeździe, 13 grudnia 1987 roku w Leukerbad była druga w kombinacji, 14 stycznia 1988 roku w Zinal zajęła drugie miejsce w zjeździe, 15 stycznia 1989 roku w Grindelwald ponownie była druga w kombinacji, a 16 grudnia 1989 roku Panoramie znowu zajęła trzecie miejsce w biegu zjazdowym. Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1988/1989, kiedy zajęła dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Była też między innymi trzecia w klasyfikacji kombinacji w sezonie 1987/1988, ulegając jedynie Brigitte Oertli ze Szwajcarii oraz Austriaczce Anicie Wachter.

W 1983 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Sestriere, zajmując 22. miejsce w zjeździe. Już dwa lata później wystąpiła na mistrzostwach świata w Bormio, gdzie jej najlepszym wynikiem była jedenasta pozycja w kombinacji. Podczas rozgrywanych w 1987 roku mistrzostwach świata w Crans-Montana zajęła między innymi dziesiąte miejsce w zjeździe oraz siódme w kombinacji. Pierwsze medale zdobyła na igrzyskach olimpijskich w Calgary w 1988 roku, gdzie wystąpiła we wszystkich konkurencjach. Najpierw wywalczyła brązowy medal w zjeździe, plasując się za Mariną Kiehl z RFN i Brigitte Oertli. Do zdobycia srebrnego medalu zabrakło jej 0,01 sekundy. Dwa dni później zajęła czwarte miejsce w kombinacji, uzyskując dziewiąty czas w zjeździe i trzeci w slalomie. Ostatecznie walkę o podium przegrała ze Szwajcarką Marią Walliser o 3,19 punktu. Następnie zajęła trzecie miejsce w supergigancie, przegrywając tylko z Austriaczką Sigrid Wolf i Szwajcarką Michelą Figini. Wystartowała także w slalomie i gigancie, ale obu tych konkurencji nie ukończyła. Ostatni sukces osiągnęła podczas mistrzostw świata w Vail w 1989 roku, zdobywając srebrny medal w biegu zjazdowym. Rozdzieliła tam na podium Marię Walliser oraz Karin Dedler z RFN. W 1990 roku zakończyła karierę.

Wielokrotnie zdobywała medale mistrzostw Kanady, w tym złote w zjeździe w 1986 roku, supergigancie w latach 1986 i 1988 oraz gigancie w latach 1988 i 1989. W 1988 roku została także odznaczona Orderem Kanady.[1]

Jej mężem jest były hokeista, Kevin Lowe.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings with white rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
3.Bronze medal.svg 19 lutego 1988 Kanada Calgary Zjazd 1:25,86 min +0,76 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Marina Kiehl
4. 21 lutego 1988 Kanada Calgary Kombinacja 29,25 pkt +25,22 pkt Austria Anita Wachter
3.Bronze medal.svg 22 lutego 1988 Kanada Calgary Supergigant 1:19,03 min +1,26 s Austria Sigrid Wolf
DNF1 24 lutego 1988 Kanada Calgary Gigant 2:06,49 min - Szwajcaria Vreni Schneider
DNF1 26 lutego 1988 Kanada Calgary Slalom 1:36,69 min - Szwajcaria Vreni Schneider

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
13. 3 lutego 1985 Włochy Bormio Zjazd 1:26,96 min +2,46 s Szwajcaria Michela Figini
11. 4 lutego 1985 Włochy Bormio Kombinacja 18,72 pkt +68,55 pkt Szwajcaria Erika Hess
DNF 6 lutego 1985 Włochy Bormio Gigant 2:18,53 min - Stany Zjednoczone Diann Roffe
7. 30 stycznia 1987 Szwajcaria Crans-Montana Kombinacja 15,32 pkt +37,27 pkt Szwajcaria Erika Hess
10. 1 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Zjazd 1:43,80 min +2,10 s Szwajcaria Maria Walliser
DNF 7 lutego 1987 Szwajcaria Crans-Montana Slalom 1:33,30 min - Szwajcaria Erika Hess
DNF 2 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Kombinacja 5,65 pkt - Stany Zjednoczone Tamara McKinney
2.FIS silver medal.png 5 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Zjazd 1:46,50 min +1,50 s Szwajcaria Maria Walliser
10. 8 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Supergigant 1:19,46 min +1,01 s Austria Ulrike Maier
DNF 11 lutego 1989 Stany Zjednoczone Vail Gigant 2:29,37 min - Szwajcaria Vreni Schneider

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni
22. 3 marca 1983 Włochy Sestriere Zjazd 1:32,49 min +5,49 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Marina Kiehl

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Kanada Sunshine8 marca 1986 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Szwajcaria Leukerbad13 grudnia 1987 (kombinacja) – 3. miejsce
  3. Szwajcaria Zinal14 stycznia 1988 (zjazd) – 2. miejsce
  4. Szwajcaria Grindelwald15 stycznia 1989 (kombinacja) – 2. miejsce
  5. Kanada Panorama16 grudnia 1989 (zjazd) – 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy