Karetta
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Karetta | |
| Caretta caretta[1] | |
| (Linnaeus, 1758) | |
 |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | gady |
| Rząd | żółwie |
| Podrząd | żółwie skrytoszyjne |
| Rodzina | żółwie morskie |
| Rodzaj | Caretta |
| Gatunek | karetta |
| Kategoria zagrożenia (CzKGZ)[2] | |
 |
|
| Zasięg występowania | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Karetta (Caretta caretta) – gatunek gada z rodziny żółwi morskich, jedyny przedstawiciel rodzaju Caretta Rafinesque, 1814.
- Opis
- Głowa pokryta regularnie rozmieszczonymi tarczkami. Szczęki podobne do ptasiego dzioba. Karapaks ma 5 par rogowych tarcz żebrowych czym różni się od innych gatunków żółwi (mają tylko 4 pary). Kończyny przekształcone w płaskie i szerokie wiosła na przednich krawędziach mają po 2 pazury. Karapaks jest w różnych odcieniach brązu a plastron jest żółtawy.
- Rozmiary
- Karapaks ma 120 cm długości
Masa ciała do ok. 100 kg ale znane są osobniki o wadze 500 kg. - Pokarm
- Głównie ryby i inne małe zwierzęta morskie jak gąbki, meduzy, kraby, małże, kałamarnice i ostrygi. Dzięki potężnym szczękom radzą sobie z twardymi skorupami swoich ofiar. Sporadycznie jedzą glony i inne rośliny tj. trawa morska.
- Rozmnażanie
- Raz w roku samice wychodzą na ląd, aby złożyć ok. 150 jaj do wykopanych przez siebie dołków[3]. Inni autorzy twierdzą iż jaja mogą być składane od 1 do 8 razy w ciągu roku w liczbie około 120 jaj[4].
- Występowanie
- Ciepłe morza i oceany, a głównie ciepłe strefy Oceanu Atlantyckiego, Pacyfiku, i Oceanu Indyjskiego. Można je również spotkać w Morzu Śródziemnym, gdzie jako jedyne żółwie morskie rozmnażają się. Żółwie te były spotykane również daleko na północy powyżej 70°N, na Morzu Barentsa. W 1964 roku obserwowano je koło Murmańska[5].
Przypisy
- ↑ Caretta caretta w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ Caretta caretta. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ Włodzimierz Juszczyk: Gady i płazy. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 91. ISBN 83-214-0464-2.
- ↑ Robert A. Stebbins: A field guide to western reptiles and amphibians. Boston: Houghton Mifflin, 2003, s. 258. ISBN 0-395-98272-3.
- ↑ Natalia B. Ananjeva, Nikolai L. Orlov, Roman G. Khalikov, Ilya S. Darevsky, Sergei A. Ryabov, Andrei Barabanov: The Reptiles of Northern Eurasia: Taxonomic Diversity, Distribution, Conservation Status (Faunistica). Pensoft Pub, s. 16. ISBN 978-954-642-269-9.
[edytuj] Bibliografia
- Natalia B. Ananjeva, Nikolai L. Orlov, Roman G. Khalikov, Ilya S. Darevsky, Sergei A. Ryabov, The Reptiles of Northern Eurasia: Taxonomic Diversity, Distribution, Conservation Status (Faunistica), Pensoft Pub, Sofia, 2006, ISBN 978-954-642-269-9.
- Hanna Dobrowolska: Gady. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981. ISBN 83-01-00957-8.
- Włodzimierz Juszczyk: Gady i płazy. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1986, s. 91. ISBN 83-214-0464-2.
