Karim al-Alami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Karim Alami)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karim al-Alami
Karim al-Alami
Państwo  Maroko
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 24 maja 1973
Casablanca
Wzrost 188 cm
Masa ciała 85 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 1990
Zakończenie kariery 2002
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 25 (21 lutego 2000)
Australian Open 3R (1998, 2000)
Roland Garros 3R (2001)
Wimbledon 2R (1994, 1999)
US Open 2R (1994, 2000)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 130 (17 sierpnia 1998)
Australian Open 2R (1998)
US Open 1R (1994)

Karim al-Alami (arab. كريم العلمي, Karīm al-ʿAlamī; ur. 24 maja 1973 w Casablance) – marokański tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Praworęczny Marokańczyk karierę zawodową rozpoczął w 1990 roku, a zakończył w 2002 roku.

W 1991 roku odniósł wiele sukcesów w turniejach juniorów – w singlu finał US Open i półfinał French Open, w deblu wygrana Wimbledonu z Gregiem Rusedskim i US Open (z Johnem-Laffniem de Jagerem. Wyniki te dały mu pozycję wicelidera klasyfikacji juniorskiej, a lidera w grze podwójnej.

W 1994 roku na turnieju ATP World Tour w Ad-Dausze odniósł zwycięstwo nad liderem rankingu światowego Pete'em Samprasem. Kilka miesięcy później po raz pierwszy doszedł do finału turniejowego, przegrywając w Casablance z Renzo Furlanem.

W 1996 roku jako pierwszy Marokańczyk odniósł turniejowe zwycięstwo w cyklu ATP World Tour, po zwycięstwie w finale imprezy w Atlancie nad Nicklasem Kultim. We wrześniu tegoż roku wygrał także turniej w Palermo, pokonując w finale Adriana Voineę. W 1998 roku Al-Alami był w finale w Bolonii, a w 1999 roku w finałach w Barcelonie i Bukareszcie. Wiosną 2000 roku Marokańczyk doszedł do półfinału turnieju ATP Masters Series w Monte Carlo, pokonując m.in. Magnusa Normana, Alberta Costę i Thomasa Johanssona, a przegrywając z Cédriciem Piolinem, późniejszym zwycięzcą.

Jako deblista wygrał jeden turniej zawodowy, w 1997 w Marbelli w parze z Juliánem Alonso. Dodatkowo osiągnął 3 finały.

Al-Alami dwukrotnie startował w igrzyskach olimpijskich, w Barcelonie w 1992 roku odpadając w 1 rundzie z późniejszym mistrzem Marcem Rossetem, a w 2000 roku w Sydney dochodząc do ćwierćfinału, gdzie ponownie musiał uznać wyższość Rogera Federera.

W latach 1990–2002 Al-Alami bronił barw narodowych w Pucharze Davisa, rozgrywając w ramach tych rozgrywek 50 spotkań, z czego 32 wygrał . Razem z Hiszamem Arazim i Junusem al-Ajnawim tworzył reprezentację, która w latach 2001–2002 grała w grupie światowej Pucharu Davisa.

W rankingu gry pojedynczej Al-Alami najwyżej był na 25. miejscu (21 lutego 2000), a w klasyfikacji gry podwójnej na 130. pozycji (17 sierpnia 1998).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (2–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 20 marca 1994 Casablanca Ceglana Włochy Renzo Furlan 2:6, 2:6
Zwycięzca 1. 5 maja 1996 Atlanta Ceglana Szwecja Nicklas Kulti 6:3, 6:4
Zwycięzca 2. 29 września 1996 Palermo Ceglana Rumunia Adrian Voinea 7:5, 2:1 krecz
Finalista 2. 14 czerwca 1998 Bolonia Ceglana Hiszpania Julián Alonso 1:6, 4:6
Finalista 3. 18 kwietnia 1999 Barcelona Ceglana Hiszpania Félix Mantilla 6:7(2), 3:6, 3:6
Finalista 4. 3 października 1999 Bukareszt Ceglana Hiszpania Alberto Martín 1:6, 4:6

Gra podwójna (1–3)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 23 czerwca 1996 Bolonia Ceglana Węgry Gábor Köves Republika Południowej Afryki Brent Haygarth
Republika Południowej Afryki Christo Van Rensburg
1:6, 4:6
Finalista 2. 30 marca 1997 Casablanca Ceglana Węgry Gábor Köves Portugalia João Cunha e Silva
Portugalia Nuno Marques
6:7, 2:6
Zwycięzca 1. 14 września 1997 Marbella Ceglana Hiszpania Julián Alonso Hiszpania Alberto Berasategui
Hiszpania Jordi Burillo
4:6, 6:3, 6:0
Finalista 3. 2 listopada 1997 Bogota Ceglana Wenezuela Maurice Ruah Argentyna Luis Lobo
Brazylia Fernando Meligeni
1:6, 3:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]