Karl Ditters von Dittersdorf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karl Ditters von Dittersdorf
Tablica pamiątkowa na zamku w Jeseníku

Karl Ditters von Dittersdorf (ur. 2 listopada 1739 w Wiedniu, zm. 24 października 1799 w Červená Lhota) – austriacki kompozytor epoki klasycyzmu. Zaliczany do kompozytorów szkoły starowiedeńskiej[1].

Życie[edytuj | edytuj kod]

Karl Ditters urodził się w Wiedniu w rodzinie hafciarza teatralnego. W wieku dwunastu lat został paziem na dworze księcia von Hildburghausen. Uczył się oprócz gry na skrzypcach także fechtunku, jazdy konnej, tańca i gimnastyki. W 1761 roku został skrzypkiem-solistą w wiedeńskiej orkiestrze operowej. Pod opieką życzliwego mu Glucka odbył podróż do Włoch. Pod wpływem włoskiej opery buffa postanowił zostać kompozytorem. Jako nadworny kapelmistrz księcia biskupa wrocławskiego napisał 127 symfonii, 256 kompozycji wokalnych i instrumentalnych i 44 opery, między innymi: Don Kichota, Czerwonego kapturka, Wesołe kumoszki z Windsoru. Ciężko chory na podagrę, ostatnie lata życia spędził dyktując synowi swoje dzieje. Umarł w dwa dni po zakończeniu tej pracy.

Najważniejsze dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Koncert E-dur na kontrabas i orkiestrę – jeden z nielicznych tego typu utworów
  • Koncert na harfę i orkiestrę
  • 6 symfonii „Metamorfozy”

Przypisy

  1. „Słownik muzyki” pod redakcją Wojciecha Marchwicy, Wydawnictwo Zielona Sowa, Kraków 2006; ISBN 83-7435-239-6; ISBN 978-83-7435-239-0.