Karl Kastner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Karl Kastner właśc. Karl Wilhelm Gottlob Kastner (ur. 31 października 1783 w Greifenberg/Pommern, zm. 13 lipca 1857 w Erlangen) – niemiecki chemik.

Życie[edytuj | edytuj kod]

K. Kastner urodził się, jako syn miejscowego rektora szkoły łacińskiej w Greifenbergu i zarazem duchownego protestanckiego. Po okresie nauki zawodu farmaceuty w Świnoujściu, studiował chemię na Uniwersytecie w Jenie. W 1805 roku uzyskał doktorat. Promotorem jego był Johann Friedrich August Gottling. W tym roku też został profesorem na Uniwersytecie w Heidelbergu, w latach 1812-1821 był profesorem na uniwersytetach: w Halle i Bonn, natomiast w latach 1821-1857, jako profesor chemii i fizyki na Uniwersytecie w Erlangen. W 1816 r. został członkiem Niemieckiej Akademii Naukowców "Leopoldina".

Prace[edytuj | edytuj kod]

  • Beiträge zur Begründung einer wissenschaftlichen Chemie (1807),
  • Einleitung in die neuere Chemie (1814),
  • Grundzüge der Physik und Chemie (1821)
  • Observationes de electromagnetismo (1821),
  • Handbuch der Meteorologie, cz. 1-3 (1823–30),
  • Zur Gesamtnaturlehre, Stuttgart 1849.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Opracowania[edytuj | edytuj kod]

  • Ladenburg A., Kastner, Karl Wilhelm Gottlob [w]: Allgemeine Deutsche Biographie (ADB). Bd. 15, Duncker & Humblot, Leipzig 1882, s. 439.

Opracowania online[edytuj | edytuj kod]

Pozostała literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Kirschke M., Liebigs Lehrer Karl W. G. Kastner (1783–1857). Eine Professorenkarriere in Zeiten naturwissenschaftlichen Umbruchs, GNT-Verlag, Berlin 2001, ISBN 3-928186-56-6.