Karl Lehmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karl Lehmann
Kardynał prezbiter
Karl Lehmann
Herb Karl Lehmann State in fide
Trwajcie silni w wierze
Kraj działania  Niemcy
Data i miejsce urodzenia 16 maja 1936
Sigmaringen
Biskup Moguncji
Okres sprawowania od 1983
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 10 października 1963
Nominacja biskupia 21 czerwca 1983
biskup Moguncji
Sakra biskupia 2 października 1983
Kreacja kardynalska 21 lutego 2001
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Leone I
Odznaczenia
Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą Orderu Zasługi RFN Medal za Zasługi dla Badenii-Wirtembergii Order Zasługi Nadrenii-Palatynatu Komandor Legii Honorowej (Francja)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 2 października 1983
Konsekrator Hermann Volk
Współkonsekratorzy Oskar Saier
Wolfgang Rolly

Karl Lehmann (ur. 16 maja 1936 w Sigmaringen) – niemiecki duchowny katolicki, biskup Moguncji (Mainz), kardynał.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Studiował w seminarium we Fryburgu Bryzgowijskim, przyjął święcenia kapłańskie 10 października 1963 w Rzymie. Obronił doktoraty z filozofii i teologii na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. Był profesorem teologii dogmatycznej w Moguncji oraz teologii dogmatycznej i ekumenicznej we Fryburgu. W marcu 1979 otrzymał tytuł papieskiego prałata honorowego.

21 czerwca 1983 został mianowany biskupem Moguncji, przyjął sakrę 2 października 1983 z rąk odchodzącego zwierzchnika diecezji, kardynała Hermanna Volka. W 1985 został wybrany na wiceprzewodniczącego, a w 1987 na przewodniczącego Konferencji Episkopatu Niemiec. W styczniu 2008 roku zapowiedział, że rezygnuje ze stanowiska przewodniczącego episkopatu, którego pracami kierował nieprzerwanie od prawie 21 lat; w latach 1993-2001 był także wiceprzewodniczącym Rady Konferencji Episkopatów Europy. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, m.in. w dwóch sesjach specjalnych, poświęconych Kościołowi europejskiemu (1991 i 1999, na sesji w 1991 pełnił funkcję specjalnego sekretarza).

W lutym 2001 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera S. Leone I.

24 stycznia 2002 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Opolskiego[1].

Uczestnik konklawe 2005 i konklawe 2013 roku.

Przypisy

  1. Doktorzy Honoris Causa UO. [dostęp 10 października 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons