Karnotyt
| Karnotyt | |||
|
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Inne nazwy | carnotyt | ||
| Skład chemiczny | K2[UO2]2[V2O8] • 3H2O | ||
| Twardość w skali Mohsa | 2 | ||
| Przełam | nierówny | ||
| Łupliwość | doskonała wg (001) | ||
| Pokrój kryształu | klasa słupa jednoskośnego | ||
| Układ krystalograficzny | jednoskośny | ||
| Właściwości mechaniczne | kruchy | ||
| Gęstość minerału | 4,46 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | jasnożółta lub jasnozielona | ||
| Rysa | jasnozielona | ||
| Połysk | matowy rzadziej jedwabisty | ||
| Współczynnik załamania | nα 1,750, nβ 1,925, nγ 1,950 | ||
| Inne | optycznie ujemny | ||
Karnotyt – minerał z gromady uranylu; uwodniony wanadan uranylowo-potasowy.
Nazwa nadana na cześć francuskiego górnika i aptekarza Marie Adolphe Carnot (1839–1920), opisany w 1899 r. przez francuskich naukowców M.M. C. Freidel i E. Cumenge, którzy zidentyfikowali go w okazach z Roc Creek w Montrose County, Kolorado, USA.
Spis treści |
Charakterystyka[edytuj]
Właściwości[edytuj]
Występuje w postaci nalotów oraz w postaci miękkich proszkowych skupień ziemistych. Tworzy również czasami agregaty zbite. Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Łatwo rozpuszcza się w kwasach, a ponadto zwilżony HCl zabarwia się na krwisto czerwono.
Asocjacje: współwystępuje z tiujamunitem i innymi wanadanami uranylu.
Jest minerałem silnie promieniotwórczym i z tego względu powinien być przechowywany w pojemniku ołowianym lub plastikowym owiniętym w folię ołowianą!
Chemizm[edytuj]
Teoretycznie zawiera 63,42% UO2, 20,16% V2O5, 10,44%K2 i 5,98% H2O. Występują też domieszki CaO, MgO, Fe2O3 i Na2O.
Geneza[edytuj]
Powstaje wskutek przeobrażenia minerałów uranu i wanadu, głównie w strefie wietrzenia skał osadowych (głównie piaskowców).
Występowanie[edytuj]
Największe złoża znajdują się w USA w stanach Kolorado, Dakota Południowa i Pensylwania. Występuje też w mniejszych ilościach w różnych miejscach na świecie m.in. w Uzbekistanie.
Zastosowanie[edytuj]
Jest to ważna ruda uranu, radu i wanadu.