Karol Antoniewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karol Antoniewicz
Karol Antoniewicz
Herb Karol Antoniewicz
Data i miejsce urodzenia 1807-11-066 listopada 1807
Skwarzawa
Data i miejsce śmierci 1852-11-1414 listopada 1852
Obra
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Jezuici
Prezbiterat 1844

Karol Bołoz Antoniewicz, SJ, herbu własnego, (ur. 6 listopada 1807 r. w Skwarzawie k. Lwowa, zm. 14 listopada 1852 r. w Obrze) – polski duchowny katolicki, jezuita, poeta[1].

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z ormiańskiej rodziny Józefa i Józefy z Nikorowiczów. W 1827 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie we Lwowie. Brał czynny udział w powstaniu listopadowym. W 1833 r. wstąpił w związek małżeński z Zofią Nikorowicz i miał z nią pięcioro dzieci. Po przedwczesnej śmierci ich dzieci opiekował się chorymi i opuszczonymi, zamieniając swój dwór w Skwarzawie na szkołę i szpital, a po śmierci żony wstąpił do zakonu jezuitów.

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Zasłynął jako kaznodzieja i misjonarz, szczególnie podczas rozruchów chłopskich w 1846 r. zwalczał pijaństwo oraz inicjował akcje charytatywne. Po rozproszeniu jezuitów galicyjskich w 1848 r. głosił kazania w Krakowie, na Podkarpaciu, na Śląsku, a w końcu w Poznańskiem. Zorganizował w Obrze placówkę jezuicką, której był pierwszym przełożonym. Niosąc pomoc zarażonym na cholerę, sam padł ofiarą epidemii.

Dokonania[edytuj | edytuj kod]

Pozostawił bogatą spuściznę literacką: opowiadania, listy i poezje. Jest autorem popularnych pieśni religijnych: „Biedny, kto Ciebie”; „Chwalcie łąki umajone”; „Do Betlejemu pełni radości” (kolęda); „Nazareński śliczny kwiecie”; „Nie opuszczaj nas”; „O Józefie uwielbiony”; „O Maryjo, przyjm w ofierze”; „Panie, w ofierze Tobie dzisiaj składam” i wielu innych. Tuż przed wstąpieniem do zakonu napisał utwór – pieśń, która jest wyrazem ludzkiego „łez padołu” i jednocześnie osobistym wyrazem wiary, nadziei i miłości – „W krzyżu cierpienie, w krzyżu zbawienie”. W poezji Antoniewicza dominują trzy wątki ideowo tematyczne: świadome przeżywanie łaski dziecięctwa Bożego, akceptacja cierpienia jako ważnego elementu chrześcijańskiego życia oraz żarliwa miłość i kult do Najświętszej Maryi Panny. Ostatnim dziełem, dokończonym już po śmierci autora przez jednego z jego braci duchownych, jest "Żłobek" - kolęda dla dzieci. Książka została wydana po raz pierwszy w Poznaniu nakładem L. Merzbacha w 1857 roku.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Wikisource-logo.svg
Zobacz w Wikiźródłach teksty autorstwa Karola Antoniewicza
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Karola Antoniewicza
  • 1. wiersz: Antoniewicz Karol Bołoz: Już majowe świecą zorze... 1990 Gazeta Niedzielna 1990
  • 2. wiersz: Antoniewicz Karol Bołoz: Kwiat nadziei, kwiat miłości... 1990 Gazeta Niedzielna 1990
  • 3. wiersz: Antoniewicz Karol Bołoz: Majowe kwiecie 1992 Gazeta Niedzielna 1992
  • 4. wiersz: Antoniewicz Karol Bołoz: Majowe kwiecie 1994 Gazeta Niedzielna 1994
  • 5. wiersz: Antoniewicz Karol Bołoz: Ona czuwać będzie... 1990 Gazeta Niedzielna 1990

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]