Karol Bunsch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Karol Bunsch (ur. 22 lutego 1898 w Krakowie, zm. 24 listopada 1987 tamże) – polski pisarz historyczny, publicysta i tłumacz literatury angielskiej oraz niemieckiej, porucznik piechoty Wojska Polskiego. Młodszy brat Adama Bunscha.

Biogram[edytuj | edytuj kod]

Grób rodziny Bunschów na Cmentarzu Salwatorskim
Tablica na grobie Karola Bunscha

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Opracowywał przekłady z literatury angielskiej i niemieckiej. Przez wiele lat pracował jako adwokat, piastował także stanowisko krakowskiego rajcy. Pisaniem zajął się jeszcze w okresie okupacji. Debiutował w roku 1945, powieścią Dzikowy skarb, szybko zyskując sławę i uznanie. Powieść ta zapoczątkowała cykl Powieści piastowskie, który autor rozbudowywał aż do 1984 roku.

W 1953 podpisał rezolucję ZLP w sprawie procesu krakowskiego.

W 1955 ukazała się pierwszą część późniejszej Trylogii o Aleksandrze Wielkim - Olimpias. W 1958 ukazały się dwie krótkie powieści o czasach Jagiellonów - O Zawiszy Czarnym opowieść i Warna 1444. Obok powieści historycznych pisał również nowele czego owocem jest tomik Nowele zebrane.

W 1924 był porucznikiem rezerwy 66 Pułku Piechoty w Chełmnie ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1274 lokatą. W roku 1934 zajmował 481 lokatę wśród poruczników pospolitego ruszenia. Pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto z przydziałem do Okręgowej Kadry Oficerskiej Nr V w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Cykl Powieści piastowskie[edytuj | edytuj kod]

Piastowska seria powieści posiada fabułę, w którą wplecione są historyczne daty i miejsca związane z kształtowaniem się polskiej państwowości. Obok postaci fikcyjnych, na kartach powieści pojawiają się także postacie autentyczne.

  • Dzikowy skarb (1945; powieść historyczna, której akcja dzieje się w początkach panowania Mieszka I)
  • Ojciec i syn (1946; powieść, ukazująca konflikt pokoleń, między Bolesławem a jego ojcem Mieszkiem I)
  • Rok tysięczny (1961; książka opowiada o rządach Chrobrego, jego konflikcie z Odą i wojnach z Niemcami oraz o życiu św. Wojciecha, uzupełniona jest opowiadaniem Obrona Niemczy, którego akcje rozgrywa się w 1015 roku, z tymi samymi bohaterami)
  • Bracia (1976; opowieść ukazuje rządy Mieszka II Lamberta, który w wyniku spisku braci został wplątany w ogromne kłopoty)
  • Bezkrólewie (1979; po śmierci Mieszka II rządy obejmuje impulsywny i srogi Bolesław, określany w historii Zapomnianym, wspiera go palatyn Michał Awdaniec)
  • Odnowiciel (1984; powieść, opowiadająca o odnowie wyludnionej i zniszczonej Polski przez Kazimierza I Odnowiciela i jego walkach z Masławem)
  • Imiennik - Śladem pradziada (1949; opowieść tocząca się wnet po śmierci Kazimierza, opowiadająca o losach woja Domana w czasach Bolesława Szczodrego, łącznie z koronacją króla)
  • Imiennik - Miecz i pastorał (kontynuacja poprzedniej części; zaostrza się konflikt między królem Bolesławem a biskupem Stanisławem, który nie wie, że jest marionetką w rękach przebiegłego Sieciecha)
  • Przekleństwo (1973; Mieszko Bolesławowic powraca z wygnania. Możni zmęczeni rządami Sieciecha pragną ustanowić Mieszka księciem)
  • Zdobycie Kołobrzegu (1952; pierwsze lata panowania Bolesława Krzywoustego i jego dwie wyprawy na Pomorze, dalszy ciąg to Psie Pole)
  • Psie Pole (1953; ciąg dalszy Zdobycia Kołobrzegu, wojna z cesarzem Henrykiem V, obrona Głogowa i tytułowa bitwa; wszystkie wymienione wyżej powieści tworzą nieprzerwany ciąg omawiający panowanie wszystkich kolejnych polskich władców)
  • Powrotna droga (1971; panowanie Bolesława V Wstydliwego, ponad 100 lat po akcji poprzedniej powieści, najazd Tatarów i wyprawa na Jaćwingów)
  • Wawelskie wzgórze (1953; akcja rozgrywa się kilkadziesiąt lat po akcji poprzedniej powieści, czasy Władysława Łokietka i jego walki o koronę królewską oraz zwalczanie buntu krakowskiego, dalszy ciąg to Wywołańcy)
  • Wywołańcy (1958; kontynuacja Wawelskiego wzgórza, dalsza część panowania Władysława Łokietka, następna część to Przełom)
  • Przełom (1964; kontynuacja dwóch poprzednich powieści, ostatnie lata panowania Władysława Łokietka aż do bitwy pod Płowcami)

Powieści o czasach Jagiellonów[edytuj | edytuj kod]

Trylogia o Aleksandrze Wielkim[edytuj | edytuj kod]

Nowele[edytuj | edytuj kod]

  • Nowele zebrane

22 lipca 1973 roku otrzymał nagrodę ministra kultury i sztuki I stopnia .[1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik Oficerski 1924, s. 281, 438.
  • Rocznik Oficerski Rezerw 1934, s. 256, 928.
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Karola Bunscha

Przypisy

  1. Dziennik Polski, rok XXIX, nr 172 (9145), s. 2.