Karol Emanuel II
Karol Emanuel II, wł. Carlo Emanuele II di Savoia (ur. 20 czerwca 1634, zm. 12 czerwca 1675) – książę Sabaudii w latach 1638–1675 (do 1663 rządziła jego matka Krystyna Maria Burbon jako regentka), markiz Saluzzo, hrabia Aosty, Genewy, Moriany i Nicei, również pretendent do tronu Cypru i Jerozolimy.
[edytuj] Życiorys
Urodził się w Turynie jako trzeci syn Wiktora Amadeusz I, księcia Sabaudii, i Krystyny Marii Burbon, księżniczki francuskiej (córki króla Henryka IV i jego drugiej żony Marii Medycejskiej).
Zanim osiągnął pełnoletność, księstwem rządziła w jego imieniu matka, ale nawet kiedy już osiągnął pełnoletność, nadal żył z dala od spraw państwowych. Stał się znany przede wszystkim ze względu na swoje prześladowania waldensów, które zakończyły się ich masakrą w 1655.
Po śmierci matki w 1663 Karol Emanuel odzyskał pełnię władzy. Nie udało mu się zapewnić swoim ziemiom dostępu do morza kosztem Genui podczas drugiej wojny genueńsko-sabaudzkiej (1672–1673). Miał również problemy w powstrzymaniem wpływów potężnej Francji we Włoszech. Udało mu się jednak usprawnić handel i tym samym wzbogacić księstwo – rozwinął bowiem port w Nicei i wybudował drogę przez Alpy do Francji. Zreformował armię – utworzył pięć regimentów piemonckich i odtworzył kawalerię, wprowadził nowe uniformy. Odbudował również fortyfikacje i zrekonstruował kilka pięknych budynków w Turynie, na przykład Palazzo Reale.
4 marca 1663 jego pierwszą żoną została Franciszka Magdalena Orleańska (ur. 1648, zm. 1664), córka wuja Karola Emanuela – Gastona, księcia Orleanu (brata matki Karola Emanuela). Para nie miała dzieci.
20 maja 1665 jego drugą żoną została francuska Maria Joanna Baptista de Savoie-Nemours (ur. 1644, zm. 15 marca 1724), która po śmierci męża została regentką (1675–1684). Para miała jedno dziecko – syna Wiktora Amadeusza II.
Karol Emanuel miał również kilkoro dzieci nieślubnych.
| Poprzednik Franciszek Hiacynt |
 |
Książę Sabaudii 1638–1675 |
|
Następca Wiktor Amadeusz II |
