Karol Fryderyk Woyda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Karol Fryderyk Woyda
Grób prezydenta Warszawy - Karola Fryderyka Woydy na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie

Karol Fryderyk Woyda (ur. 23 listopada 1771 w Lesznie Wielkopolskim – zm. 21 lutego 1845 w Warszawie) – prezydent Warszawy, nadzwyczajny radca stanu, dyrektor wydziału administracji ogólnej Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego, członek Rady Stanu Królestwa Polskiego w 1834 roku[1], kalwinista, wolnomularz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował w Niemczech. Od 1792 pracował w poselstwie polskim w Niemczech. Uczestniczył w insurekcji kościuszkowskiej. W latach 1791 - 1801 walczył w Legionach.

6 stycznia 1816 został mianowany przez namiestnika Józefa Zajączka prezydentem miasta. 30 listopada 1830 ustąpił z urzędu prezydenta i wyjechał z Warszawy. Jako prezydent chciał rozbudować i unowocześnić Warszawę, ale przez swoją służalczość i lojalizm wobec władz carskich był nielubiany przez społeczeństwo Warszawy.

Karol Woyda zmarł 21 lutego 1845 w Warszawie i został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym. Jego synem był Kazimierz Woyda, również prezydent Warszawy.

Odznaczony Orderem Świętego Stanisława I klasy z nadania Aleksandra I Romanowa[2].

Przypisy

  1. Tomasz Demidowicz, Rada Stanu Królestwa Polskiego 1833-1841, w: Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio F, Historia Vol. 43/44 (1988/1989), s. 85.
  2. Zbigniew Dunin-Wilczyński, Order Św. Stanisława, Warszawa 2006 s. 219.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia Warszawy z 1994
  • Stanisław Szenic, Cmentarz Powązkowski w Warszawie 1851-1890, Warszawa 1982
  • Jadwiga i Eugeniusz Szulcowie, Cmentarz ewangelicko-reformowany w Warszawie, Warszawa 1989