Karol II Łysy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karol II Łysy
król Franków Zachodnich, cesarz rzymski, król Dolnej Burgundii
Charles2lechauve.jpg
Król Franków Zachodnich
Okres panowania od 843
do 877
Poprzednik Ludwik I Pobożny
Następca Ludwik II Jąkała
Święty Cesarz Rzymski
Okres panowania od 875
do 877
Poprzednik Ludwik II
Następca Karol Otyły
Król Dolnej Burgundii
Okres panowania od 875
do 877
Poprzednik Ludwik II
Następca Ludwik II Jąkała
Król Prowansji
Okres panowania od 875
do 877
Poprzednik Ludwik II
Następca Ludwik II Jąkała
Dane biograficzne
Dynastia Karolingowie
Urodziny 13 czerwca 823
Śmierć 5 lub 6 października 877
Ojciec Ludwik I Pobożny
Matka Judyta Bawarska
Żona Ermentruda
Richilda
Dzieci Ludwik II Jąkała
Karol Dziecię
Karloman
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Karol II Łysy (ur. 13 czerwca 823, zm. 5 października lub 6 października 877) – król zachodniofrankijski od 843, król Italii od 876, cesarz rzymski od 875, syn Ludwika I Pobożnego (778-840), pierwszy z dynastii Karolingów francuskich.

Ludwik I Pobożny na rok przed swą śmiercią dokonał podziału Cesarstwa Franków pomiędzy swych trzech synów: Lotara, Ludwika i Karola. Kierując się zasadą senioratu jeszcze za życia ustanowił najstarszego syna Lotara cesarzem, obaj pozostali mieli być tylko królami. Jednak gdy umarł, oni sami, po długich targach i kompromisach, dokonali ostatecznego podziału Królestwa i władzy, zawierając w 843 r. tzw. Traktat z Verdun, proklamację zgody trzech braci gwarantującą ich współpracę i wzajemną pomoc. Koronacja Karola II odbyła się w Orleanie. Faktycznie traktat stał się zaczynem trwałego podziału jednolitego państwa Franków Karola I Wielkiego na przyszłe państwa narodowe.

Z cesarstwa Karolingów wyłoniły się trzy królestwa: zachodnich Franków, które objął Karol II Łysy, wschodnich Franków, przejęte przez Ludwika Niemieckiego i środkowe, rozciągające się wąskim pasem od Morza Północnego po Rzym w Italii. To środkowe królestwo przydzielone zostało Lotarowi I, który otrzymał godność cesarza. Ale po jego śmierci w 855 r. zostało dodatkowo podzielone na trzy części między jego synów. Tak więc w miejsce jednego dużego, zwartego i silnego cesarstwa Karola Wielkiego w 40 lat po jego śmierci istniało na jego terytorium pięć królestw. Były to jakby zalążki późniejszych terytoriów Francji, Niemiec oraz Niderlandów, Szwajcarii i Włoch.

W państwie zachodniofrankijskim Karola II Łysego, od początku jego powstania, nie było wewnętrznej zwartości. Poszczególne hrabstwa buntowały się i dążyły do jak największej niezależności od króla, zaś celtycka Bretania na północy i wizygocka Akwitania na południu w ogóle stanowiły oddzielne księstwa.

Karol Łysy mozolnie budował swój dwór królewski, otaczał się ludźmi kultury, filozofami, pisarzami, poetami, sam określany był jako król-filozof. W wyniku dynastycznych ruchów na mocy porozumienia w Meerssen część dziedzictwa Lotara I, dostała się Ludwikowi Niemieckiemu, zaś Karol przejął część Lotaryngii (870). Ale po śmierci Ludwika Niemieckiego w 875 r. Italia przypadła Karolowi i został on, przy wsparciu papieża Jana VIII, cesarzem rzymskim. W ten sposób zarysowała się jakby możliwość ponownego scalenia wszystkich królestw frankijskich w jedną całość. Nie byli tym wszakże zainteresowani możnowładcy, rządzący w poszczególnych hrabstwach. Jednak największą przeszkodą stały się wyniszczające najazdy Saracenów (Arabów) na Italię, wikingów (Normanów) na północne i zachodnie wybrzeża zachodniej Frankonii i Madziarów (Węgrów) od wschodu, z obszarów Panonii nad Dunajem.

Gdy Karol Łysy organizował wojskową wyprawę do Italii przeciwko Saracenom, odmówiła mu wsparcia część baronów zachodniofrankijskich i Karolingowie niemieccy, którzy wtedy zajęli całą Lotaryngię. W trakcie ekspedycji w Italii w 877 w okolicach Avrieux[1] Karol II Łysy zmarł . Cesarzem po nim został Karol Otyły (880), który przejął też całą Italię.

Królem zachodniofrankijskim został syn Karola Łysego, Ludwik II Jąkała.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Na Wyspach Brytyjskich. Karolingowie. T. 16. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 260. ISBN 83-7425-568-4.


Poprzednik
Ludwik I Pobożny
Grand Royal Coat of Arms of France.svg król Franków Zachodnich
843-877
Grand Royal Coat of Arms of France.svg Następca
Ludwik II Jąkała
Poprzednik
Ludwik II
Holy Roman Empire Arms-single head.svg Święty Cesarz Rzymski
875-877
Holy Roman Empire Arms-single head.svg Następca
Karol Otyły
Poprzednik
Ludwik II
Blason Ducs Bourgogne (ancien).svg Król Dolnej Burgundii
875-877
Blason Ducs Bourgogne (ancien).svg Następca
Ludwik II Jąkała