Karol II Parmeński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karol II Parmeński
Carlo II di Parma.jpg
król Etrurii (jako Ludwik II)
Okres panowania od 1806
do 1807
książę Lukki (jako Karol Ludwik)
Okres panowania od 1824
do 1847
książę Parmy (jako Karol II)
Okres panowania od 1847
do 1849
Dane biograficzne
Dynastia Burbonowie parmeńscy
Urodziny 22 grudnia 1799
Śmierć 16 kwietnia 1883
Ojciec Ludwik I Parmeński
Matka Maria Ludwika Burbon
Żona Maria Teresa Sabaudzka
Dzieci Luisa,
Karol III Parmeński
Odznaczenia
Order Złotego Runa (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Karola III (Hiszpania)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons
Blason fr Bourbon-Parme (petites armes).png
Flag of the Kingdom of Etruria.svg

Karol Ludwik Burbon-Parmeński, wł. Carlo Ludovico di Borbone Parma (22 grudnia 179916 kwietnia 1883) - król Etrurii jako Ludwik II (18061807), książę Lukki jako Karol Ludwik (18241847), książę Parmy jako Karol II (18471849).

Urodził się w Madrycie jako jedyny syn Ludwika I, księcia Piacenzy (syna-następcy Ferdynanda I Parmeńskiego) i jego żony Marii Ludwiki Burbon, infantki hiszpańskiej, córki Karola IV).

Król Etrurii[edytuj | edytuj kod]

Karol Ludwik i jego matka - Maria Ludwika

W 1796 Napoleon Bonaparte podbił większość Włoch i księstwo Parmy należące do dziadka Karola zostało przyłączone do Francji. Napoleon, któremu zależało na pozyskaniu Hiszpanii jako sojusznika przeciwko Anglii, 21 marca 1801, zrekompensował rodzinie Burbonów utratę ziem, dając jej we władanie Etrurię (stworzoną z części Wielkiego Księstwa Toskanii). Ojciec Ludwika został w Paryżu koronowany na króla Etrurii. a Karol został koronowanym księciem i następcą tronu. Po śmierci ojca w 1803, Karol został królem Ludwikiem II, a regentką została jego matka. W 1807, Napoleon rozwiązał królestwo i przeniósł młodego króla razem z jego matką do Francji. Karolowi obiecano w zamian tron nowego Królestwa Północnej Luzitanii (w północnej Portugalii). Plan ten nie został zrealizowany, ponieważ w 1808 między Napoleonem a hiszpańskimi Burbonami wybuchł otwarty konflikt.

Książę Lukki[edytuj | edytuj kod]

Mały Karol ze swoją matką - szkic do obrazu Rodzina Karola IV Goyi

Po upadku Napoleona w 1815, rodzina Burbonów nie została przywrócona na tron księstwa Parmy. Zamiast tego księstwo oddano żonie Napoleona - cesarzowej Marii Ludwice. Kongres wiedeński zdecydował o przyznaniu matce Karola Księstwa Lukki - sam Karol Ludwik otrzymał tytuł księcia Lukki i został następcą tronu (jego matka zmarła w 1824). Parmę miał otrzymać dopiero po śmierci cesarzowej, co ostatecznie nastąpiło w 1847 (księstwo Lukka zostało wtedy włączone do Wielkiego Księstwa Toskanii).

5 września 1820, w Lucce Karol Ludwik poślubił Marię Teresę, księżniczkę sabaudzką (18031879), córkę króla Wiktora Emanuela I i Marii Teresy Habsburg-Este. Para ta była niedobrana i właściwie żyła osobno. Miała tylko dwoje dzieci:

Książę Parmy[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1848 w Parmie wybuchła rewolucja, wobec czego 19 kwietnia 1848, abdykował. Wojska austriackie przywróciły Karola na tron, ale 17 maja 1849 abdykował ponownie na rzecz swojego jedynego syna - Karola. Resztę życia spędził we Francji, gdzie używał tytułu hrabiego Villafranca. Jego żona została we Włoszech i zmarła w 1879. Karol zmarł w Nicei.


Poprzednik
Maria Ludwika Habsburg
Parma-Stemma.png Książę Parmy
1847–1849
Parma-Stemma.png Następca
Karol III Burbon

Kategoria:Odznaczeni Orderem Karola III