Karol II Rumuński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karol II
King Carol II of Romania.jpg
Król Rumunii
Okres panowania od 1930
do 1940
Poprzednik Michał I Rumuński
Następca Michał I Rumuński
Dane biograficzne
Dynastia Hohenzollern-Sigmaringen
Urodziny 15 października 1893 w Sinai
Śmierć 4 kwietnia 1953 w Estoril
Ojciec Ferdynand I Rumuński
Matka Maria Koburg
Odznaczenia
Kollana Orderu Gwiazdy Rumunii Kollana Orderu Karola I (Rumunia) Krzyż Wielki Orderu Korony Rumunii Order Michała Walecznego I klasy (Rumunia) Wstęga Trzech Orderów (Portugalia) Order Podwiązki (Wielka Brytania) Order Orła Białego Krzyż Wielki Orderu Virtuti Militari
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Karol II (ur. 15 października 1893 w Sinai, Rumunia, zm. 4 kwietnia 1953 w Estoril, Portugalia) – król Rumunii w latach 1930-1940.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Był najstarszym synem króla Ferdynanda I i Marii Koburg. Początkowo zasłynął jako playboy, z racji posiadania wielu kochanek. Józef Piłsudski w trakcie jednej ze swych wizyt w Rumunii odznaczył księcia Karola orderem Virtuti Militari[1]. W 1925 został pozbawiony prawa do tronu na rzecz swojego syna Michała, który w 1927 objął tron jako Michał I. W 1930 niespodziewanie wrócił do kraju i został koronowany na króla. W czasie swojego panowania często wpływał na bieżącą politykę. 28 kwietnia 1937 r., w czasie wizyty w Polsce objął honorowe szefostwo 57 PPWlkp, który od tego dnia nosił nazwę – 57 Pułk Piechoty Wielkopolskiej Karola II Króla Rumunii. Karol II odznaczył sztandar pułkowy Orderem Michała Walecznego[2] III.kl. Król otrzymał wówczas także Order Orła Białego. W 1938 Karol II przejął dyktatorską władzę. Zdelegalizował Żelazną Gwardię, którą wcześniej wspierał.

6 września 1940 abdykował na rzecz swojego syna Michała i wyjechał z kraju. Zmarł na raka w 1953, na wygnaniu w Portugalii.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Karol II na wielkim bankiecie w roku 1935 na dworze w Bukareszcie z okazji sześćdziesiątych urodzin jego matki, po lewej stronie Karola znajduje się jego siostra Elżbieta, królowa Grecji

Karol po raz pierwszy ożenił się w Odessie na Ukrainie 31 sierpnia 1918 z Joanną Marią Valentiną Lambrino, nazywaną Zizi Lambrino (1898–1953), córką rumuńskiego generała. Było to małżeństwo morganatyczne i zostało unieważnione w 1919. Para miała syna:

  • Mirceę Gregora Carola Lambrino (1920-2006).

10 marca 1921 w Atenach w Grecji ożenił się z Heleną, księżniczką grecką i duńską, ale wkrótce małżeństwo to rozpadło się przez romans Karola z Eleną (Magdą) Lupescu (1895?–1977). Helena rozwiodła się z Karolem w 1928, para miała jednak syna:

Karol miał również syna i córkę ze swoją kochanką – licealistką Marią Martini.

Odznaczenia (lista niepełna)[edytuj | edytuj kod]

Rumuńskie
Zagraniczne

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dziennik Poznański, 27 IV 1937, nr 146, s. 3.
  2. Kodeks Orderowy, s. 149.
  3. Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). presidencia.pt. [dostęp 23 grudnia 2011].
  4. M.P. z 1937 r. Nr 145, poz. 247.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wiesław Bończa-Tomaszewski, Kodeks Orderowy, Warszawa 1939


Poprzednik
Michał I Rumuński
Kingdom of Romania - Medium CoA.svg Król Rumunii
1930-1940
Kingdom of Romania - Medium CoA.svg Następca
Michał I Rumuński