Karol II Rumuński
| Karol II |
|
 |
|
| Król Rumunii | |
| Okres panowania | od 1930 do 1940 |
| Poprzednik | Michał I Rumuński |
| Następca | Michał I Rumuński |
| Dane biograficzne | |
| Urodzony | 15 października 1893 w Sinai |
| Zmarł | 4 kwietnia 1953 w Estoril |
| Ojciec | Ferdynand I Rumuński |
| Matka | Maria Koburg |
| Odznaczenia | |
  |
|
Karol II Hohenzollern-Sigmaringen (ur. 15 października 1893 w Sinai, Rumunia, zm. 4 kwietnia 1953 w Estoril, Portugalia) – król Rumunii w latach 1930-1940.
Był najstarszym synem króla Ferdynanda I i Marii Koburg. Początkowo zasłynął jako playboy, z racji posiadania wielu kochanek. Józef Piłsudski w trakcie jednej ze swych wizyt w Rumunii odznaczył ks. Karola orderem Virtuti Militari[1]. W 1925 został pozbawiony prawa do tronu na rzecz swojego syna Michała, który w 1927 objął tron jako Michał I. W 1930 niespodziewanie wrócił do kraju i został koronowany na króla. W czasie swojego panowania często wpływał na bieżącą politykę. 28 kwietnia 1937 r., w czasie wizyty w Polsce objął honorowe szefostwo 57 PPWlkp, który od tego dnia nosił nazwę - 57 Pułk Piechoty Wielkopolskiej Karola II Króla Rumunii. Karol II odznaczył sztandar pułkowy Orderem Michała Walecznego[2] III.kl. Król otrzymał wówczas także Order Orła Białego. W 1938 Karol II przejął dyktatorską władzę. Zdelegalizował Żelazną Gwardię, którą wcześniej wspierał.
6 września 1940 abdykował na rzecz swojego syna Michała i wyjechał z kraju. Zmarł na raka w 1953, na wygnaniu w Portugalii.
Spis treści |
[edytuj] Rodzina
Karol po raz pierwszy ożenił się w Odessie na Ukrainie 31 sierpnia 1918 z Joanną Marią Valentiną Lambrino, nazywaną Zizi Lambrino (1898–1953), córką rumuńskiego generała. Było to małżeństwo morganatyczne i zostało unieważnione w 1919. Para miała syna:
10 marca 1921 w Atenach w Grecji ożenił się z Heleną, księżniczką grecką i duńską, ale wkrótce małżeństwo to rozpadło się przez romans Karola z Eleną (Magdą) Lupescu (1895?–1977). Helena rozwiodła się z Karolem w 1928, para miała jednak syna:
Karol miał również syna i córkę z swoją kochanką - licealistką Marią Martini.
[edytuj] Odznaczenia (lista niepełna)
[edytuj] Bibliografia
- Wiesław Bończa-Tomaszewski, Kodeks Orderowy, Warszawa 1939
Przypisy
- ↑ Dziennik Poznański, 27 IV 1937, nr 146, s. 3
- ↑ Kodeks Orderowy, str. 149
- ↑ Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). presidencia.pt. [dostęp 23 grudnia 2011].
| Poprzednik Michał I Rumuński |
 |
król Rumunii 1930-1940 |
|
Następca Michał I Rumuński |
