Karol II Zły
| Karol II Zły |
|
| Król Nawarry | |
| Okres panowania | od 1349 do 1387 |
| Poprzednik | Joanna II z Nawarry |
| Następca | Karol III Szlachetny |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | Evreux |
| Urodzony | 1 października 1332 |
| Zmarł | 1 stycznia 1387 |
| Ojciec | Filip z Évreux |
| Matka | Joanna II z Nawarry |
| Żona | Joanna Francuska |
| Dzieci | Maria Karol III Szlachetny Bonna Piotr Filip Joanna Blanka Leonel Joanna |
Karol II Zły (hiszp. Carlos el Malo) (ur. 10 października 1332 w Évreux, Francja, zm. 1 stycznia 1387 w Pampelunie, Hiszpania), hrabia Évreux i Beaumont w latach 1343–1387, król Nawarry w latach 1349–1387 i lord Albret.
Poza królestwem Nawarry w Pirenejach, posiadał rozległe ziemie w Normandii odziedziczone po ojcu, Filipie d'Évreux, oraz kompensacje, które otrzymała jego matka, Joanna II, za zrzeczenie się praw do tronu Francji oraz jej dziedzicznych lenn w Brie i Szampanii. Przez długie lata miał nadzieję na odzyskanie tych praw (jako wnuk króla Ludwika X), które stracił na mocy ugody z 1328.
W lutym 1352 w Chateau du Vivier, ożenił się z Joanną (1343-1373), córką króla Jana II Dobrego i Bonny Luksemburskiej.
Był zamieszany w zabójstwo (8 stycznia 1354) konetabla francuskiego i faworyta króla Jana II - Karola d'Espagne (hiszpańskiego). W związku z tym, król Jan zaatakował Évreux i Nawarrę. Karol II zawarł wtedy sojusz (Traktatu z Mantes) z księciem Edwardem - najstarszym synem króla Anglii - Edwarda III i powiększył swoje ziemie. W pewnych okresach wojny stuletniej był sojusznikiem Anglików oraz brał udział w stłumieniu rozruchów chłopskich we Francji znanych pod nazwą żakieria.
W 1361, po przedwczesnej śmierci swego kuzyna, księcia Filipa I z Burgundii, Karol zgłosił roszczenia do tytułu księcia Burgundii, argumentując to zasadami semisalicznymi, jako że był wnukiem Małgorzaty Burgundzkiej - najstarszej córki księcia Roberta II z Burgundii (zmarłego w 1306). Mimo to, księstwo zostało przejęte przez króla Jana II, syna Joanny Burgundzkiej, drugiej córki Roberta, który legitymował się jako potomek najsilniej związany z tymi terenami.
Potomstwo[edytuj]
Z żoną Joanną Francuską, Karol doczekał się siedmiorga dzieci:
- Marii z Nawarry (1360-po 1420), od 1393 żony Alfonsa Aragońskiego,
- Karola III Szlachetnego (1361–1425), który odziedziczył po nim tron,
- Bonny z Nawarry (1364–po 1389),
- Piotra z Nawarry (1366-1412), hrabiego Mortain, od 1411 męża Katarzyny d'Alençon,
- Filipa z Nawarry (1368-zm. w młodym wieku),
- Joanny z Nawarry (1370–1437), żony (1) księcia Jana V Bretońskiego, (2) króla Henryka IV Angielskiego,
- Blanki z Nawarry (1372–1385, w Olite), uczennicy w klasztorze Santa Clara à Estella.
Z Cataliną de Lizaso, Karol miał nieślubnego syna:
Z Cataliną de Esparza, Karol miał nieślubną córkę:
| Poprzednik Joanna II |
król Nawarry 1349-1387 |
Następca Karol III Szlachetny |