Karol Sienkiewicz
 |
Ten artykuł od 2012-01 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Karol Sienkiewicz (ur. 20 stycznia 1793 w Kalinówce, zm. 7 lutego 1860 w Paryżu) – polski poeta, historyk, działacz społeczno-polityczny, współtwórca Biblioteki Polskiej w Paryżu.
Kształcił się początkowo u księży bazylianów w Humaniu, a następnie w Winnicy oraz Krzemieńcu. Od lat młodzieńczych zajmował się poezją, tłumaczył też dzieła klasyczne. W 1816 roku dostał się pod opiekę księcia Adama Jerzego Czartoryskiego, który wysłał go na studia zagraniczne. W latach 1819–1822 studiował bibliotekarstwo w Paryżu. Po ich zakończeniu został prywatnym sekretarzem Czartoryskiego. W 1823 roku otrzymał stanowisko kierownika Biblioteki Czartoryskich w Puławach. W roku 1830 roku wstąpił do Gwardii Narodowej. Po upadku powstania listopadowego wraz z księciem Czartoryskim wyemigrował do Francji, gdzie związał się z obozem Hotelu Lambert.
Redaktor Kroniki Emigracji Polskiej (1836–1838), sekretarz Wydziału Historycznego Towarzystwa Historyczno-Literackiego. Zbierał i publikował materiały historyczne, pisał utwory poetyckie, z których najbardziej znane są Pisma wierszem (1888). Przełożył wiersz francuskiego poety Casimira François Delavigne z 1831 roku La Varsovienné, znany pod polskim tytułem jako Warszawianka 1831 roku. Przetłumaczył także Panią jeziora Waltera Scotta.
