Karol Teodor Wittelsbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Książę Karol Teodor Wittelsbach

Karol Teodor Wittelsbach, niem. Carl Theodor Herzog in Bayern (ur. 9 sierpnia 1839 w Possenhofen, zm. 30 listopada 1909 w Kreuth) – książę Bawarii, okulista.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Syn księcia Maksymiliana Bawarskiego i księżniczki Ludwiki Bawarskiej. Jego siostrami były: cesarzowa Austrii Elżbieta Bawarska, Maria Zofia Bawarska, żona Franciszka II, króla Obojga Sycylii czy Helena Karolina Wittelsbach nazywana w rodzinie „Nene”.

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Karol Teodor w rodzinnym gronie nazywany Gackl (Kogucik)[1] był człowiekiem wesołej natury, ulubionym synem swojej matki. Najbliższe stosunki spośród rodzeństwa łączyły go z siostrą Elżbietą, z którą spędzał wiele czasu na grach i zabawach. Już w bardzo młodym wieku zaczął wykazywać wszechstronne zainteresowania. Miał talent do wszystkiego, czego tylko się dotknął. Łatwo uczył się języków, celował w nauce, posiadał muzyczne uzdolnienia. Grał na fortepianie i skrzypcach[2]. Podobnie jak pozostałe rodzeństwo, dobrze jeździł konno i był doskonałym myśliwym. Miał zamiłowanie do różnych dyscyplin sportowych, zwłaszcza sportów wodnych[3].

Książę Karol Teodor z małżonką

Kariera wojskowa i dalsze losy[edytuj | edytuj kod]

Karol Teodor w wieku 14 lat wstąpił do armii bawarskiej. Zgodnie z życzeniem matki służył jako porucznik w czwartym pułku lekkiej kawalerii niedaleko domu. Po czterech latach służby, w której faktycznie nie uczestniczył, został przeniesiony do trzeciego pułku królewskiej artylerii[4]. Awansowany na oficera zapoznawał się ze sztuką wojenną, studiując taktykę i strategię[5]. Po zakończeniu służby studiował na Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium, tam też ukończył studia medyczne w 1880 roku. Obronił doktorat. Słuchał wykładów profesora Arlta w Wiedniu oraz profesora Hornera w Zurychu. Praktykował w Monachium, Tegernsee i Merano. W 1875 roku został honorowym członkiem Bawarskiej Akademii Nauk.

Medycyna[edytuj | edytuj kod]

Karol Teodor został lekarzem z powołania. Początkowo wśród profesorów wyższych uczelni, w których kształcił się książę, przeważała opinia, że studia podjął on z nudów, aby robić coś dla zabicia czasu. Pracowitość, sumienność i samodyscyplina księcia wkrótce kazały zweryfikować ten pogląd. Noce i dnie poświęcał na naukę i działalność naukową. Pracował w szpitalu w Monachium, a jednocześnie przyjmował ubogich pacjentów. Prowadził badania. Opublikował studium pt. Badania akumulacji leukocytów w korze mózgu[6].

W 1895 roku otworzył w Monachium prywatną klinikę okulistyczną. Przeprowadził w niej 5000 operacji.

Małżeństwa i potomstwo[edytuj | edytuj kod]

11 lutego 1865 ożenił się z Zofią Wettyn, córką króla Saksonii Jana i Amelii Wittelsbach. Mieli jedną córkę:

Zofia zmarła 9 marca 1867.

28 kwietnia 1874 ożenił się z Marią Józefą Bragancą, córką króla Portugalii Michała I i Adelajdy. Para miała 5 dzieci:

  • Zofia (1875–1957),
  • Elżbieta Gabriela (1876–1965), królowa Belgów,
  • Maria Gabriela (1878–1912), żona księcia Rupperta, pretendenta do tronu Bawarii, Anglii i Szkocji,
  • Ludwik (1884–1968),
  • Franciszek (1888–1912).

Przypisy

  1. Brigitte Hermann, Cesarzowa Elżbieta, Warszawa 1999, s. 71.
  2. Erika Bestenreiner, Sisi und ihre Geschwister, wyd. 2, Piper, Monachium 2003, s. 49.
  3. Sigrid-Maria Größing, Sisi und ihre Familie, Üeberreuter Verlag, Wiedeń 2005, s. 73.
  4. Sigrid-Maria Größing, op. cit., s. 74.
  5. Erika Bestenreiner, Sisi und ihre Geschwister, wyd. 2, Piper, Monachium 2003, s. 49.
  6. Sigrid-Maria Größing, Sisi und ihre Familie, Überreuter Verlag, Wiedeń 2005, s. 82.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]