Karol de Luynes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karol de Luynes
Charles d'Albert de Luynes
Karol de Luynes
Karol de Luynes
Data i miejsce urodzenia 5 sierpnia 1578
Pont-Saint-Esprit
Data i miejsce śmierci 15 grudnia 1621
Longueville
Przyczyna śmierci szkarlatyna
Narodowość  Francja
Tytuł Par Francji
Wyznanie katolicyzm
Rodzice Honore d'Albert
Małżeństwo Marie de Rohan
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Charles d'Albert de Luynes (ur. 5 sierpnia 1578, zm. 15 grudnia 1621) – faworyt króla Francji, Ludwika XIII, mianowany parem Francji oraz konetablem Francji.

Był pierwszym synem Honore d'Alberta de Luynes, przebywającego na usługach trzech ostatnich Walezjuszy i Henryka IV Burbona. Na początku XVII wieku Charles rozpoczął służbę u przyszłego króla Francji, Ludwika XIII. Dzięki jego zamiłowaniu do myślistwa, podzielanego przez Ludwika, szybko stał się faworytem królewskiego następcy. W roku 1615, w okresie regencji Marii Medycejskiej i Concino Conciniego, został mianowany zarządcą Luwru oraz doradcą. Wraz z grupą spiskowców doprowadził do zamachu Conciniego i w rezultacie przejęcia władzy w kraju przez Ludwika XIII. Nowy król pozostawał jednak pod wpływem Luynesa. W kolejnych latach Karol poślubił Marie de Rohan i rozpoczął kampanię przeciwko Hugenotom. Zmarł na szkarlatynę 15 grudnia 1621 r. po nieudanym oblężeniu Montauban.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jan Baszkiewicz: Richelieu. Państwowy Instytut Wydawniczy, 1984. ISBN 83-06-01128-7.
  • Hugh Chisholm: Encyklopedia Brittanica (11. wydanie). Oxford University Press, 1911.