Karolina Joachima Burbon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Karolina Joachima Burbon
infantka Hiszpanii, królowa Portugalii i Algarve
Carlota Joaquina.jpg
Królowa Portugalii
Okres panowania od 1816
do 1826
Żona Jana VI
Poprzedniczka Maria I (królowa panująca)
Następczyni Maria Leopoldyna Habsburg
Dane biograficzne
Dynastia Burbonowie
Urodzona 25 kwietnia lub 25 maja 1775
w Aranjuez
Zmarła 6 lub 7 stycznia 1830
w Queluz
Ojciec Karol IV Burbon
Matka Maria Ludwika Burbon-Parmeńska
Odznaczenia
Dama Orderu św. Izabeli (Portugalia) Order Niepokalanej Matki Boskiej z Vila Viçosa (Portugalia) Dama Orderu Królowej Marii Luizy (Hiszpania)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Karolina Joachima Teresa Hiszpańska, port. Carlota Joaquina de Bourbon e Bourbon, hiszp. Carlota Joaquina de Borbón y Borbón (ur. 25 kwietnia lub 25 maja 1775 w Aranjuez, zm. 6 lub 7 stycznia 1830 w Queluz) − infantka Hiszpanii, Królowa Portugalii, Algarve i Brazylii.

Bigorafia[edytuj | edytuj kod]

Była najstarszą córką króla Hiszpanii, Karola IV Burbona (1748-1819) i jego żony, Marii Ludwiki Parmeńskiej (1751-1819). 8 maja 1785 oficjalnie poślubiła przyszłego króla Jana VI (drugiego syna królowej Marii I i Piotra III). Małżeństwo zostało skonsumowane dopiero 9 stycznia 1790 w Lizbonie.

W 1788 zmarł starszy brat Jana – książę Brazylii i Jan został pierwszym w kolejce następcą tronu. Wkrótce otrzymał tytuł księcia Brazylii i siedemnastego księcia Braganza. Między 1788 i 1816 Karolina Joachima znana była jako „księżna Brazylii”. Była kobietą ambitną i okrutną. W Brazylii podejmowała próby przejęcia władzy w hiszpańskiej części Ameryki Łacińskiej. Sama Hiszpania znajdowała się wtedy w strefie wpływów napoleońskiej Francji, a jej dwaj królowie byli przetrzymywani we Francji. Karolina Joachima sama siebie uważała za dziedziczkę swojej przetrzymywanej rodziny. Chciała wysłać armie do Buenos Aires i północnej Argentyny i chciała, aby nazywać ją „królową La Platy”. Portugalsko-brazylijskie siły zdołały jednak jedynie zaanektować wschodni brzeg rzeki – prowincję Cisplatinę (późniejszy Urugwaj).

W 1807 Portugalia żyła pogrążona w absolutyzmie, a wojska Napoleona przyniosły ze sobą zdobycze rewolucji francuskiej. W 1820 w Porto wybuchła rewolucja liberalna. Jej zasięg rozszerzyły Kortezy, które też w 1821 uchwaliły pierwszą w Portugalii konstytucję. W 1812 podobne rzeczy miały miejsce w rodzinnej Hiszpanii Karoliny Joachimy. Karolina Joachima miała konserwatywne poglądy, a jej mąż nie chciał łamać danego słowa i odwołać konstytucji. W 1821 portugalska rodzina królewska wróciła do Portugalii, po 14 latach nieobecności. Karolina Joachima odkryła, że kraj bardzo się zmienił. Sprzymierzyła się ze swoim młodszym synem, Miguelem, który podzielał jej poglądy. W 1824 ona i Miguel, który był dowódcą wojska, przejęli władzę, króla uwięzili w pałacu i chcieli zmusić do abdykacji na rzecz Miguela. Jan otrzymał pomoc brytyjską i odzyskał władzę. Zmusił też żonę i Miguela do opuszczenia kraju.

Krótko przed swoją śmiercią Jan nominował na przyszłą regentkę czwartą córkę – infantkę Izabelę Marię, mimo że funkcja regentki była tradycyjnie zarezerwowana dla królowej-wdowy. Karolina Joachima zmarła w pałacu Queluz.

Potomstwo Karoliny Joachimy i Jana VI[edytuj | edytuj kod]

Karolina Joachima z mężem

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

4. Karol III Burbon      
    2. Karol IV Burbon
5. Maria Amalia Wettyn        
      1. Karolina Joachima Burbon
6. Filip I Parmeński    
    3. Maria Ludwika Parmeńska    
7. Ludwika Elżbieta Burbon      
 


Poprzednik
Maria I
Armoiries Portugal 1247.svg Królowa Portugalii
18161826
Armoiries Portugal 1247.svg Następca
Maria Leopoldyna Habsburg