Karsibór (Świnoujście)
|
|||
 Karsibór Wita!!! |
|||
| Miasto | Świnoujście | ||
| Status | część miasta | ||
| W granicach Świnoujścia | 31 grudnia 1959 | ||
| Ludność • liczba ludności |
733 |
||
| Kod pocztowy | 72-607 | ||
| Tablice rejestracyjne | ZSW | ||
| SIMC10 | 0979805 | ||
|
Położenie na mapie Świnoujścia
  Karsibór
|
|||
|
Położenie na mapie Polski
 Karsibór
|
|||
 53°51′20″N 14°18′20″E / 53.855555555556, 14.305555555556Na mapach: 53°51′20″N 14°18′20″E / 53.855555555556, 14.305555555556 |
|||
| Filia MDK Świnoujście-Karsibór Strona internetowa | |||
Karsibór (dawniej Karsibórz, do 1945 niem. Kaseburg) – część miasta Świnoujścia, dawna wieś ; pełni funkcję rybacką i wypoczynkową na wyspie Karsibór, nad Mulnikiem i Kanałem Piastowskim. Całą wyspę Karsibór zamieszkują 733 osoby (stan na 31.12.2008)[1]; zachowany zabytkowy gotycki kościół. W Karsiborze ma pętlę linia autobusowa nr 5.
Spis treści |
Historia [edytuj]
 |
Ta sekcja od 2009-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Możliwe, że ta sekcja w całości albo w części zawiera informacje nieprawdziwe. Informacje bez źródeł w każdej chwili mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Pomóż Wikipedii i dodaj przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
W 1242 roku bogaty klasztor meklemburgski w Dargun nabył za zgodą księcia Barnima I znaczne obszary ziemi na wyspie Uznam poprzez zakup kilku wsi, m.in. Karsiboru, i to ze wszystkimi przynależnościami, czyli z polami uprawnymi, łąkami, pastwiskami, lasami i akwenami wraz z rybactwem. Jako właścicieli Gardis i Karsiboru wymienia się dwóch łużyckich szlachciców - Sabika i Rozwara, którzy sprzedali swoje włości za 80 marek klasztorowi w Dargun. Tenże klasztor musiał jeszcze dopłacić 32 marki gdy dwóch synów Sabika, którzy byli nieobecni przy sprzedaży, zgłosili także swe prawo do tych włości. W roku 1265 posiadali już darguńscy cystersi w Karsiborze swój folwark.
Podczas swojego marszu z Peenemünde na Wolin w dniach 14–19 lipca 1630 w Kaseburgu nocował wraz z oddziałem kawalerii król szwedzki Gustaw II Adolf.
Nazwę Karsibór wprowadzono urzędowo rozporządzeniem w 1946 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Kaseburg[2].
Karsibór w przeszłości nie był ani mało znaczącą, ani położoną na uboczu osadą czy wsią[potrzebne źródło]. Dopiero w wieku XIX, gdy wybudowano w 1880 roku Kanał Piastowski radykalnie zmienił jego sytuację. Powstała wyspa Karsibór, na którą uruchomiono przeprawę promem linowym, a później łańcuchowym. Most, który dziś łączy wyspy Karsibór i Wolin zbudowano dopiero w roku 1967.
Gromada Karsibór została włączona do Świnoujścia 31 grudnia 1959 roku[3].
W latach 1991–2004 Karsibór współtworzył jednostkę pomocniczą – Sołectwo Karsibór-Ognica[4][5].
Przyroda [edytuj]
- pomnik przyrody dęby "Powodzianie" (ul. Trzcinowa)[6]
- rezerwat społeczny Karsiborska Kępa
Zabudowa [edytuj]
Lista zabytków w Karsiborze[7]:
- Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP, filialny, z XV/XVI w.
- dom (chata rybacka) przy ul. Wierzbowej 7, szachulcowy z początku XIX wieku
- cmentarz ewangelicki (nieczynny) przy ul. Kwiatowej, którego część A pochodzi z połowy XIX, a część B z lat 1910–1914,
Marina
Inne obiekty:
- port Karsibór
- prywatna przystań kajakowo-żeglarska "Marina"
- Pomnik lotników RAF
- Basen U-bootów – położony jest na wyspie Karsibór. Powstał w 1944 roku, jako stała baza promów wojskowych i miejsce postoju U-Bootów 4 szkolnej flotylli Kriegsmarine ze Szczecina. Obok basenu stoi jeszcze ruina hali warsztatowej, w której obsługiwano zawijające tu okręty. Dziś z basenu korzystają głównie wędkarze[8].
Kultura i miejscowe atrakcje [edytuj]
- Dom Kultury Karsibór (Filia nr 3 MDK w Świnoujściu), ul. 1 Maja 40. W ramach zajęć zespół szantowy, nauka gry na instrumentach muzycznych, aerobik, kółka zainteresowań komputerowe i plastyczne[9].
Samorząd mieszkańców [edytuj]
Świnoujście utworzyło jednostkę pomocniczą miasta – "Sołectwo Karsibór", którego granice stanowi jednostka obszarowa miasta Karsibór – wszystkie wyspy delty wstecznej Świny. Organem uchwałodawczym jest zebranie wiejskie, a organem wykonawczym jest sołtys. Organem doradczym, wspomagającym działalność sołtysa jest 5-osobowa rada sołecka. Zebranie wiejskie wybiera sołtysa i radę sołecką[5].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ http://www.swinoujscie.pl/download.php?id=7885
- ↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262, s. 4)
- ↑ Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 grudnia 1959 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 66, poz. 406)
- ↑ Uchwała Nr XV/98/91 Rady Miejskiej w Świnoujściu z dnia 27 marca 1991 r. ws. utworzenia na terenie miasta Świnoujścia Sołectwa Karsibór-Ognica
- ↑ 5,0 5,1 Uchwała Nr XXXIV/293/2004 Rady Miasta Świnoujścia z dnia 29 grudnia 2004 r. ws. utworzenia jednostki pomocniczej Sołectwa Karsibór (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2005 r. Nr 18, poz. 309)
- ↑ Jerzy M. Kosacki. Zbiór drzew pomnikowych i pomników przyrody z własnymi nazwami rosnących na terenie województwa zachodniopomorskiego. „Wędrowiec Zachodniopomorski”. 22/2007, s. 59, 2007. Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK w Szczecinie. ISSN 1642-8455 (pol.).
- ↑ Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych - województwo zachodniopomorskie (pol.). 2012-12-31.
- ↑ Wyspa Karsibór. [dostęp 2010-08-25].
- ↑ Filia MDK Świnoujście-Karsibór (pol.). Miejski Dom Kultury w Świnoujściu. [dostęp 2009-03-22].
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
||||||||||
