Karsibór (Świnoujście)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Świnoujścia Karsibór
część miasta Świnoujścia
Karsibór Wita!!!.jpg
Drewniana tablica przy wjeździe do miejscowości
Miasto Świnoujście
Status część miasta
W granicach Świnoujścia 31 grudnia 1959
Ludność (2010)
 • liczba ludności

703
Strefa numeracyjna 091
Kod pocztowy 72-607
Tablice rejestracyjne ZSW
SIMC10 0979805
Położenie na mapie Świnoujścia
Mapa lokalizacyjna Świnoujścia
Karsibór
Karsibór
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Karsibór
Karsibór
Ziemia 53°51′20″N 14°18′20″E/53,855556 14,305556Na mapach: 53°51′20″N 14°18′20″E/53,855556 14,305556
Filia MDK Świnoujście-Karsibór Strona internetowa
Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Karsibór (dawniej Karsibórz, do 1945 niem. Kaseburg lub Caseburg) – część miasta Świnoujścia, dawna wieś ; pełni funkcję rybacką i wypoczynkową na wyspie Karsibór, nad Mulnikiem i Kanałem Piastowskim. Całą wyspę Karsibór zamieszkują 703 osoby (stan na rok 2010)[1]; zachowany zabytkowy gotycki kościół. W Karsiborze ma pętlę linia autobusowa nr 5.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1242 roku bogaty klasztor meklemburgski w Dargun nabył za zgodą księcia Barnima I znaczne obszary ziemi na wyspie Uznam poprzez zakup kilku wsi, m.in. Karsiboru, i to ze wszystkimi przynależnościami, czyli z polami uprawnymi, łąkami, pastwiskami, lasami i akwenami wraz z rybactwem. Jako właścicieli Gardis i Karsiboru wymienia się dwóch łużyckich szlachciców - Sabika i Rozwara, którzy sprzedali swoje włości za 80 marek klasztorowi w Dargun. Tenże klasztor musiał jeszcze dopłacić 32 marki gdy dwóch synów Sabika, którzy byli nieobecni przy sprzedaży, zgłosili także swe prawo do tych włości. W roku 1265 posiadali już darguńscy cystersi w Karsiborze swój folwark.

Podczas swojego marszu z Peenemünde na Wolin w dniach 14–19 lipca 1630 w Kaseburgu nocował wraz z oddziałem kawalerii król szwedzki Gustaw II Adolf.

Nazwę Karsibór wprowadzono urzędowo rozporządzeniem w 1946 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Kaseburg[2].

Karsibór w przeszłości nie był ani mało znaczącą, ani położoną na uboczu osadą czy wsią[potrzebne źródło]. Dopiero w wieku XIX, gdy wybudowano w 1880 roku Kanał Piastowski radykalnie zmienił jego sytuację. Powstała wyspa Karsibór, na którą uruchomiono przeprawę promem linowym, a później łańcuchowym. Most, który dziś łączy wyspy Karsibór i Wolin zbudowano dopiero w roku 1967. W roku 2012 - 6 grudnia oddany został do użytku nowy most, a stary został rozebrany.

Gromada Karsibór została włączona do Świnoujścia 31 grudnia 1959 roku[3].

W latach 1991–2004 Karsibór współtworzył jednostkę pomocniczą – Sołectwo Karsibór-Ognica[4][5].

Samorząd mieszkańców[edytuj | edytuj kod]

Świnoujście utworzyło jednostkę pomocniczą miasta – "Sołectwo Karsibór", którego granice stanowi jednostka obszarowa miasta Karsibór – wszystkie wyspy delty wstecznej Świny. Organem uchwałodawczym jest zebranie wiejskie, a organem wykonawczym jest sołtys. Organem doradczym, wspomagającym działalność sołtysa jest 5-osobowa rada sołecka. Zebranie wiejskie wybiera sołtysa i radę sołecką[5].

Obecnie Karsibór nie posiada sołtysa i jest w oczekiwaniu na działania Prezydenta Miasta Świnoujście.

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Zabytkowa nieistniejąca już chata w Karsiborze

Lista zabytków w Karsiborze[6]:

  • Kościół Niepokalanego Poczęcia NMP, filialny, z XV/XVI w.
  • dom (chata rybacka) przy ul. Wierzbowej 7, szachulcowy z początku XIX wieku (został zniszczony w czasie wichury w 2010 roku).
  • cmentarz ewangelicki (nieczynny) przy ul. Kwiatowej, którego część A pochodzi z połowy XIX, a część B z lat 1910–1914,
Marina
Marina

Inne obiekty:

Kultura i miejscowe atrakcje[edytuj | edytuj kod]

  • Dom Kultury Karsibór (Filia nr 3 MDK w Świnoujściu), ul. 1 Maja 40. W ramach zajęć zespół szantowy, nauka gry na instrumentach muzycznych, aerobik, kółka zainteresowań komputerowe i plastyczne[8].
  • prywatna przystań kajakowo-żeglarska "Marina"

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Mapa wyspy Wolin z zaznaczonym Karsiborem

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. http://www.swinoujscie.pl/pl/contents/content/41/7
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262, s. 4)
  3. Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 4 grudnia 1959 r. (Dz. U. z 1959 r. Nr 66, poz. 406)
  4. Uchwała Nr XV/98/91 Rady Miejskiej w Świnoujściu z dnia 27 marca 1991 r. ws. utworzenia na terenie miasta Świnoujścia Sołectwa Karsibór-Ognica
  5. 5,0 5,1 Uchwała Nr XXXIV/293/2004 Rady Miasta Świnoujścia z dnia 29 grudnia 2004 r. ws. utworzenia jednostki pomocniczej Sołectwa Karsibór (Dz. Urz. Woj. Zachodniopomorskiego z 2005 r. Nr 18, poz. 309)
  6. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo zachodniopomorskie (pol.). 30 września 2014.
  7. Wyspa Karsibór. [dostęp 2010-08-25].
  8. Filia MDK Świnoujście-Karsibór (pol.). Miejski Dom Kultury w Świnoujściu. [dostęp 2009-03-22].
  9. Jerzy M. Kosacki. Zbiór drzew pomnikowych i pomników przyrody z własnymi nazwami rosnących na terenie województwa zachodniopomorskiego. „Wędrowiec Zachodniopomorski”. 22/2007, s. 59, 2007. Regionalna Pracownia Krajoznawcza PTTK w Szczecinie. ISSN 1642-8455 (pol.). 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]