Karta stałego pobytu Rzeczypospolitej Polskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Karta stałego pobytu Rzeczypospolitej Polskiejdokument uprawniający osoby bez obywatelstwa polskiego do przebywania, mieszkania oraz podjęcia pracy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Wydanie karty stałego pobytu wymaga złożenia odpowiedniego wniosku do wojewody oraz spełnienia szeregu wymagań. Jednym z podstawowych jest minimalny nieprzerwany okres przebywania w Polsce przez okres 5 lat[1]. Pobyt uważa się za nieprzerwany, w przypadku gdy przerwy w nim nie przekroczyły łącznie 6 miesięcy w każdym z lat.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]